Σελίδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 ()
 •Έννοια και περιεχόμενο συμβουλευτικής. Φιλοσοφική θεώρηση συμβουλευτικής: υπαρξιακή φιλοσοφία, διαλεκτική, η σημασία των συναισθημάτων. Θεωρίες συναισθημάτων. Συμβουλευτική ψυχολογία. Ο εκπαιδευτικός-σύμβουλος.
 •ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ (εφαρμογές στην εκπαίδευση)

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ (εφαρμογές στην εκπαίδευση)

ΑΝΤΛΕΡΙΑΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ (εφαρμογές στην εκπαίδευση)

  •Προαγωγή ψυχικής ανθεκτικότητας. Ενδογενείς και περιβαλλοντικοί προστατευτικοί παράγοντες. Εκπαίδευση και ψυχική ανθεκτικότητα.
  • Ο εκπαιδευτικός-σύμβουλος και παιδιά με δυσκολίες μάθησης και προβλήματα συμπεριφοράς.
  •Στάδια συμβουλευτικής διαδικασίας και δεξιότητες συμβουλευτικής και επικοινωνίας εκπαιδευτικού με τους μαθητές. Διερεύνηση, συνειδητοποίηση, δράση.
  • Συγκρούσεις παιδιών.. Συμπεριφορά παιδιών κατά τη σύγκρουση. Διαχείριση συγκρούσεων. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού.
  • Κρίση: έννοια, χαρακτηριστικά, ταξινομήσεις. Αντιδράσεις παιδιών προσχολικής ηλικίας στην κρίση. Κριτήρια παραπομπής. Παρέμβαση και διαχείριση κρίσης στο σχολείο. Στόχοι-αρχές της συμβουλευτικής διαχείρισης κρίσεων. Στάδια διαχείρισης τάξης μετά από κρίση.

Το συγεκριμένο μάθημα αποσκοπεί στο να εκπαιδευτούν οι φοιτητές/τριες στο να διακρίνουν τις μορφές προβλημάτων μάθησης και μαθησιακών δυσκολιών. Δίνεται έμφαση στις διαφορές μεταξύ των καταστάσεων που επηρεάζουν τη σχολική μάθηση στην προσχολική ηλικία και πώς αυτές συνδέονται με την εμφάνιση δυσκολιών στην ανάγνωση, γραφή και ανάπτυξη του λόγου. Τέλος, σκοπός είναι να αξιολογείται η τυπική και μη τυπική ανάπτυξη του λόγου και να σχεδιάζονται κατάλληλες παρεμβάσεις στο νηπιαγωγείο.

Το συγκεκριμένο μάθημα αποσκοπεί στο να κατανοηθούν οι βασικές έννοιες, οι αρχές και τα μοντέλα της ειδικής αγωγής στο πλαίσιο που ορίζεται από τη σχετική νομοθεσία και την εκπαιδευτική πράξη. Δίνεται έμφαση στις σύγχρονες προσεγγίσεις στην ειδική αγωγή και εκπαίδευση καθώς και στη σχέση της με την γενική αγωγή. Τονίζεται ο διεπιστημονικός χαρακτήρας της ειδικής αγωγής και η συμβολή της στα εκπαιδευτικά δρώμενα στο πλαίσιο της συμπεριληπτικής ή ολικής εκπαίδευσης. Τέλος, γίνεται εισαγωγή στις βασικές κατηγορίες ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών.

Όταν λέμε «Τοπική Ιστορία» εννοούμε το ιστορικό υλικό, το οποίο αναφέρεται στην κοινωνική, πολιτική, πολιτισμική και οικονομική ιστορία ενός τόπου, σε σχέση με την ιστορία της ευρύτερης επαρχίας ή του γεωγραφικού διαμερίσματος, αλλά και σε σχέση με τη γενική ή εθνική και την παγκόσμια ιστορία. ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ -Να διερευνήσουν θεματικές, όπως την ιστορία του τοπίου, την οικονομική, την τεχνική, την κοινωνική, την πολιτική ή την πολιτισμική ζωή ενός τόπου σε όλες τους τις εκφάνσεις. Να αναδείξουν την αξία του κάθε τόπου, μέσα από τις θεματικές της Να γνωρίσουν τα αγαθά του ανθρώπινου πολιτισμού μέσα από τεκμήρια της ιστορίας του τόπου (παλαιότερα μνημεία, αρχεία, κτίσματα, εργαλεία άλλων εποχών, συνήθειες και τρόποι ζωής, σύγχρονα έργα, τοπικοί θρύλοι, ήθη και έθιμα κ.τ.λ.). Η τοπική ιστορία Αποτελεί εργαλείο που μας οδηγεί στην κατανόηση της γενικής ιστορίας. Αποτελεί ένα είδος ιστοριογραφικής δραστηριότητας Εστιάζει το ενδιαφέρον της κυρίως προς τις μικρές κοινωνικές ομάδες Συμβάλλει στη διαμόρφωση ιστοριογραφικού λόγου, ο οποίος μπορεί να καλλιεργείται και να αναπτύσσεται συστηματικά στην εκπαίδευση προς όφελός της.

Μέσα από α) τη μελέτη της θεωρίας του οπτικού και υλικού πολιτισμού β) την κριτική ανάλυση παραδειγμάτων εικαστικών ερευνητικών πρακτικών και γ) εργαστηριακές εικαστικές βιωματικές δραστηριότητες οι φοιτήτριες/τές: • θα εξοικειωθούν με τον τρόπο που παράγεται το νόημα στις οπτικές αφηγήσεις, σε εικόνες των εικαστικών τεχνών, αλλά και του ευρύτερου οπτικού και υλικού πολιτισμού. • θα γνωρίσουν τις βασικές ερευνητικές εικαστικές πρακτικές των οπτικών αφηγήσεων. • θα εξοικειωθούν με την χρήση υλικών, τεχνικών, και δημιουργικών διαδικασιών στο εικαστικό εργαστήριο. • θα διερευνήσουν τις αφηγηματικές διαστάσεις της παιδικής εικαστικής δημιουργίας. • θα γνωρίσουν και θα σχεδιάσουν δραστηριότητες εικαστικού εργαστηρίου του οπτικού πολιτισμού για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. • Θα γνωρίσουν την οπτική αφήγηση ως μέθοδο έρευνας. • θα δημιουργήσουν εικαστικά ερευνητικά σχέδια αξιοποιώντας τις οπτικές αφηγήσεις.

Οι προπτυχιακές/οι φοιτήτριες/τές που εκπονούν πτυχιακή εργασία υπό την εποπτεία μου θα πρέπει να καταθέτουν την τελική μορφή της στο συγκεκριμένο μάθημα και να την υποβάλουν άμεσα σε έλεγχο λογοκλοπής μέχρι 3 φορές max με το turnitin, το οποίο θα βρίσκεται στη διάθεσή τους.

ΕΜΒΑΘΥΝΣΗ ΣΕ ΠΡΟΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΑΣΚΗΣΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΝΟΡΓΑΝΗΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ.

Η νεότερη ελληνική ιστορία περιλαμβάνει τη διαμόρφωση τους έθνους κράτους στην Ευρώπη, τις σχέσεις εξάρτησης, τα ιστορικά γεγονότα, τα επώνυμα και ανώνυμα πρόσωπα που μετείχαν από την επανάσταση του 1821 μέχρι και την μεταπολεμική περίοδο. Η διδασκαλία της Ιστορίας ως κοινωνικής επιστήμης και της εθνικής ιστορίας της Νεοελληνικής - ως κλάδου αυτής, αποσκοπεί στην καλλιέργεια της ιστορικής σκέψης και της ιστορικής συνείδησης. Η ανάπτυξη της ιστορικής σκέψης απαιτεί τόσο την κατάκτηση γνώσεων όσο και την κατανόηση ιστορικών όρων και εννοιών από τους φοιτητές, ώστε να είναι σε θέση να χειριστούν τις γνώσεις τους και να έχουν την ικανότητα να προβούν σε δυνητικές γενικεύσεις, να έχουν δηλαδή ιστορικό γραμματισμό (historical literacy). 

Σκοπός του μαθήματος είναι η απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων για την προσέγγιση και παρουσίαση της οικολογικής, κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής και ιδεολογικής διάστασης των περιβαλλοντικών ζητημάτων στην προοπτική της κοινωνικής και περιβαλλοντικής αειφορίας. Στο μάθημα αναπτύσσονται το περιεχόμενο των όρων περιβάλλον, Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (ΠΕ), αειφορία, και αειφόρος ανάπτυξη, η φιλοσοφία και οι στόχοι, αρχές και αξίες της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για το περιβάλλον και την αειφορία (ΕΠΑ), η ιστορία και η εξέλιξη της ΠΕ/ΕΠΑ σε διεθνές και εθνικό επίπεδο, το παιδαγωγικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο της ΠΕ/ΕΠΑ, η οικοσυστημική, συστημική και κριτική προσέγγιση των περιβαλλοντικών θεμάτων, ζητήματα που σχετίζονται με την περιβαλλοντική δικαιοσύνη και τις κοινωνικές ανισότητες και σύγχρονες παιδαγωγικές μέθοδοι για τη συγκρότηση δράσεων για το περιβάλλον και την αειφορία στην προσχολική ηλικία. Παρουσιάζεται και συζητείται το «αειφόρο σχολείο», οι αρχές, ο σκοπός και οι στόχοι του για την προαγωγή της ιδέας της αειφορίας.

Από τα τέλη του 20ου αιώνα, υπό την επίδραση τεχνολογικών και κοινωνιο-πολιτισμικών εξελίξεων, το επικοινωνιακό και αναπαραστατικό τοπίο αναδιαμορφώθηκε ριζικά: νέοι τρόποι νοηματοδότησης (οπτικοί, χωρικοί, κινητικοί κ.α.), που μάλιστα αξιοποιήθηκαν συνδυαστικά σε έντυπα ή ψηφιακά περιβάλλοντα, ανέτρεψαν την μέχρι πρότινος πρωτοκαθεδρία της γλώσσας ως μέσου δημιουργίας νοήματος και άνοιξαν τον δρόμο για την ανάδυση νέων, συχνά υβριδικών, κειμενικών ειδών με αξιοποίηση ποικίλων σημειωτικών τρόπων αναπαράστασης. Η διαδικασία παραγωγής νοήματος σε αυτά τα νέα, έντυπα και ψηφιακά, κειμενικά είδη που προέκυψαν συνδέθηκε αναπόδραστα με νέες πρακτικές 'ανάγνωσης'/κατανόησης. Σε αυτό το πλαίσιο το μάθημα αποσκοπεί στην κατανόηση βασικών αρχών της πολυτροπικότητας, την εξοικείωση με τρόπους ανάλυσης πολυτροπικών κειμένων, την ανάπτυξη πολυτροπικής μεταγλώσσας και την απόκτηση ικανοτήτων κριτικής προσέγγισης των πολυτροπικών κειμένων και εντοπισμού των Λόγων (Discourses) που αποσιωπώνται ή υπονοούνται. Επίσης, συζητάται η κατανόηση πολυτροπικών κειμένων από παιδιά μικρών ηλικιών και η ένταξη της πολυτροπικότητας στον σχεδιασμό του εκπαιδευτικού έργου των μελλοντικών εκπαιδευτικών. Τέλος, παρουσιάζονται παραδείγματα πολυτροπικής επικοινωνίας σε διάφορα μαθησιακά περιβάλλοντα και αναλύεται η συνεισφορά των ποικίλων τρόπων στη δημιουργία νοήματος.

Το μάθημα αφορά στην εξοικείωση των φοιτητών και φοιτητριών με τη διδασκαλία/μάθηση της γλώσσας στις μικρές ηλικίες. Ειδικότερα, σκοπός του μαθήματος είναι η εξοικείωση των φοιτητών/τριών με τις διαδικασίες ανάπτυξης του γραμματισμού σε παιδιά μικρών ηλικιών και ο σχεδιασμός παιδαγωγικών πλαισίων (άτυπες δράσεις και δραστηριότητες) για την εισαγωγή των νηπίων στο γραμματισμό. Το μάθημα στοχεύει α) να εξοικειώσει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες με τις σύγχρονες θεωρίες για την ανάδυση του γραμματισμού και των πολυγραμματισμών β) να αναδείξει τη σημασία της κατανόησης των διαφορετικών αντιλήψεων των παιδιών για τη γραφή και την ανάγνωση, γ) να διασυνδέσει τις σύγχρονες θεωρίες για το γραμματισμό με τη διδακτική πράξη. Το μάθημα έχει ως κεντρικό του άξονα την κατανόηση των διαδικασιών ανάδυσης του γραμματισμού. Προσδιορίζεται το θεωρητικό πλαίσιο προσέγγισης του γραμματισμού και οι βασικές έννοιες και αρχές της διδακτικής της γλώσσας στην προσχολική εκπαίδευση. Παρουσιάζονται οι αντιλήψεις των παιδιών προσχολικής ηλικίας για τη γραφή και την ανάγνωση και οι διάφορες θεωρίες για την προσέγγιση του γραμματισμού στην προσχολική και πρωτοσχολική εκπαίδευση. Τέλος, σχεδιάζονται, αναλύονται και αξιολογούνται διδακτικές δραστηριότητες για την εξοικείωση παιδιών μικρών ηλικιών με το γραμματισμό. 

Σκοπός του μαθήματος είναι η παροχή σύγχρονων περιβαλλοντικών γνώσεων και ερευνητικών δεδομένων για το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και τα συναφή περιβαλλοντικά προβλήματα και ζητήματα και η αξιοποίηση των γνώσεων αυτών στον σχεδιασμό και την εφαρμογή εκπαιδευτικών παρεμβάσεων για μικρά παιδιά στο πλαίσιο της τυπικής και της μη τυπικής εκπαίδευσης. Το μάθημα παρέχει στους φοιτητές βασικές έννοιες από το πεδίο των περιβαλλοντικών επιστημών και της οικολογίας. Ειδικότερα, συζητούνται ζητήματα σχετικά με την ενέργεια και τη διαχείρισή της, τη διαχείριση υδάτινων πόρων, τη διαχείριση φυσικών πόρων, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, την ατμοσφαιρική ρύπανση, την όξινη βροχή, το στρώμα του όζοντος, τη μείωση της βιοποικιλότητας, όπως και θέματα σχετικά με το αστικό περιβάλλον και τη διαμόρφωση αειφόρων πόλεων.

Στόχος του μαθήματος είναι η κριτική προσέγγιση της ιστορίας της ελληνικής εκπαίδευσης από την απελευθέρωση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας με έμφαση στον 20ο αιώνα. Παρουσιάζονται ειδικότερα οι κυριότεροι σταθμοί στην εξέλιξη του εκπαιδευτικού συστήματος και σημαντικά ζητήματα στην εκπαιδευτική πολιτική, όπως ειδικότερα οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιηθήκαν κατά τον 20ο αιώνα. Η ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης εξετάζεται σε αλληλεπίδραση με τις πολιτικές, κοινωνικές εξελίξεις τόσο στα όρια του ελληνικού κράτους όσο και διεθνώς.

Το μάθημα αποσκοπεί στο να καθοριστεί και να εφαρμοστεί ένα συνεκτικό πλαίσιο αξιολόγησης, σχεδιασμού και ανάπτυξης διδακτικών δραστηριοτήτων και εκπαιδευτικού υλικού κατάλληλων για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας και σχετικών με το φυσικό κόσμο. Το πλαίσιο αυτό ενσωματώνει ποικιλία παιδαγωγικών, επιστημονικών και σημειωτικών κριτηρίων, ενώ ταυτόχρονα θέτει σε εφαρμογή τις βασικές θεωρητικές αρχές και στρατηγικές της Διδακτικής των Φυσικών Επιστημών. Kαταγράφονται και παρουσιάζονται προκατασκευασμένες δραστηριότητες και υλικό για τις Φυσικές Επιστήμες και το περιβάλλον, ώστε να αναδειχθούν η δομή και η λογική τους. Αναπτύσσεται ένα πλαίσιο ανάλυσης και αξιολόγησης του υλικού και των δραστηριοτήτων. Γίνεται εφαρμογή του πλαισίου ανάλυσης και αξιολόγησης στις επιλεγμένες δραστηριότητες και υλικό έτσι, ώστε οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να αναπτύξουν και να χρησιμοποιήσουν με τεκμηριωμένο τρόπο κριτήρια για την καταλληλότητά τους. Στη συνέχεια οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καλούνται να χρησιμοποιήσουν τα ίδια κριτήρια προκειμένου να αναπτύξουν νέες, πρωτότυπες διδακτικές δραστηριότητες και εκπαιδευτικό υλικό για συγκεκριμένα φαινόμενα ή έννοιες του φυσικού κόσμου και του περιβάλλοντος. *Σημείωση: πρόκειται για νέο μάθημα στο Πρόγραμμα Σπουδών.

Έννοια, περιεχόμενο, οριοθέτηση της Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας. Σχέση άλλων επιστημών. Συμβολή Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας στον εκπαιδευτικό.

ΚΙΝΗΤΡΑ. Έννοια, περιγραφή, βασικές θεωρίες (Συμπεριφοράς, Ανθρωπιστικές, Κοινωνικο-Γνωστικές -πεποιθήσεις, προσδοκίες, αυτο-αποτελεσματικότητα-Κίνητρα Επίτευξης, Απόδοση Αιτιολογικών Προσδιορισμών.

Διαχείριση σχολικής τάξης. Σχολικό κλίμα. Λογικές συνέπειες-τιμωρία. Στοχαστική διαχείριση τάξης.Λανθασμένοι στόχοι παιδιών. Αμοιβαίος σεβασμός στην τάξη. Παιδιά με δυσκολίες μάθησης και προβλήματα συμπεριφοράς. Καλλιέργεια υγιούς κλίματος στην τάξη.

Η προσέγγιση του συμπεριφορισμού στη μάθηση και τη διδασκαλία. Απλή συνειρμική μάθηση. Εξαρτημένη μάθηση. Συντελεστική μάθηση. Συμπεριφορισμός και διδασκαλία.

Μάθηση με παρατήρηση. Κοινωνιογνωστική μάθηση. Μοντέλο και μάθηση. Το μοντέλο της αμοιβαίας αιτιότητας.
Αυτορρυθμιζόμενη μάθηση. Γνώση-μεταγνώση-κίνητρα. Προμελέτη-εκούσιος έλεγχος της πράξης-αναλογισμός. Προαγωγή της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης στο σχολείο και την οικογένεια.

ΘΕΩΡΙΕΣ PIAGET, VYGOTSKY. Οργάνωση, αφομοίωση, συμμόρφωση. Ο εκπαιδευτικός διευκολυντής. Υποστήριξη, υποβοηθούμενη μάθηση, διαμεσολάβηση.

ΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΣΜΟΣ. Το άτομο κατασκευάζει τη γνώση με το δικό του τρόπο βασισμένο στις προηγούμενες γνώσεις του που πρέπει να διαφοροποιηθούν. Ρόλος γνωστικής σύγκρουσης και συνεισφορά εκπαιδευτικού.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΣΜΟΣ. Η μάθηση ως διαδικασία και περιεχόμενο είναι πολιτισμικά και κοινωνικά προσδιορισμένη. Ο ρόλος της κοινωνιογνωστικής σύγκρουσης.

Η εκπαίδευση ως υποστηρικτικός θεσμός στην κοινωνική και πολιτισμική ένταξη των ατόμων καλείται να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις αποδοχής και αναγνώρισης όλων όσων φέρουν διαφορετική εθνοπολιτισμική ταυτότητα και να προάγει τη δημιουργική αλληλεπίδραση κι επικοινωνία με αφετηρία το νηπιαγωγείο ως πρωτοβάθμιο σχολείο. Στο πλαίσιο του μαθήματος αναδεικνύεται ο ιστορικός ρόλος του νηπιαγωγείου στην εκπαίδευση παιδιών μειονοτήτων. Επιχειρείται η προσέγγιση των διαφόρων ομάδων που έχουν παρουσία στον ελληνικό νηπιαγωγείο, περιλαμβάνοντας παλιούς και νέους «άλλους». Επιδιώκεται ακόμη η θεωρητική και η πρακτική προσέγγιση ζητημάτων που αφορούν στη διαχείριση της ετερότητας στο σχολικό περιβάλλον όπως οι προκαταλήψεις και οι στερεοτυπικές αντιλήψεις μελών της σχολικής κοινότητας (μαθητών, εκπαιδευτικών, γονέων), οι πολλαπλές ταυτότητες στη σχολική τάξη, η αντιμετώπιση παιδιών που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα του σχολείου, το αναλυτικό πρόγραμμα, οι διδακτικές και παιδαγωγικές μεθόδοι, τα εκπαιδευτικά μέσα και υλικά στην πολυπολιτισμική τάξη, ο εορτασμός εθνικών και θρησκευτικών γιορτών, ο ρόλος του εκπαιδευτικού, η διαπολιτισμικότητα ως παράμετρος αποτελεσματικότητας στην οργάνωση και τη διοίκηση του σχολείου, το «άνοιγμα» και η συνεργασία σχολείου στην οικογένεια και την τοπική κοινότητα. Ειδικότερα επιδιώκεται οι φοιτητές/τριες στο τέλος του εξαμήνου: • Να γνωρίσουν τους γενικότερους προβληματισμούς που αφορούν σε ζητήματα ταυτότητας και ετερότητας και πολιτισμικής ποικιλομορφίας των σύγχρονων κοινωνιών. • Να κατανοούν τους τρόπους που λειτουργούν και αναπαράγονται τα στερεότυπα καθώς και τον ρόλο τους στην κοινωνική κατηγοριοποίηση. • Να αξιολογούν αναστοχαστικά προηγούμενες στάσεις τους που αφορούν στην πρόσληψη και τη διαχείριση της ετερότητας. • Να ευαισθητοποιηθούν σε ζητήματα διαχείρισης της ετερότητας στο σχολικό περιβάλλον (διαπολιτισμική ευαισθητοποίηση) και να έχουν διαπολιτισμική επάρκεια. • Να γνωρίζουν πρακτικές που θα προάγουν τις αρχές της διαπολισμικής αγωγής και εκπαίδευσης στο σχολικό περιβάλλον. • Να διαμορφώνουν κριτήρια αξιολόγησης της σχολικής τάξης και της σχολικής μονάδας ως προς την αποτελεσματικότητά τους στη διαχείριση και στη συμπερίληψη της ετερότητας. 

Βιβλιογραφία_Δικτυογραφία.pdfΒιβλιογραφία_Δικτυογραφία.pdfΕκπαιδευτικό υλικό_Ηλεκτρονικές διευθύνσεις.pdfΕκπαιδευτικό υλικό_Ηλεκτρονικές διευθύνσεις.pdfΤεχνικές δραματοποίησης.pdfΤεχνικές δραματοποίησης.pdf

Παρουσιάζονται συνοπτικά η εξέλιξη του Μουσείου και των αντιλήψεων γύρω από την εκπαιδευτική και κοινωνική του λειτουργία, η σχέση Μουσείου – Σχολείου, το θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο των μουσειοπαιδαγωγικών εφαρμογών. Το πεδίο των εφαρμογών αυτών περιλαμβάνει τα μουσεία, τα μνημεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και πληθώρα άλλων χώρων και τρόπων έκθεσης της πολιτιστικής κληρονομιάς και γενικότερα του υλικού πολιτισμού.

Σελίδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 ()