Σελίδα: 1 2 3 4 ()

To μάθημα αυτό απευθύνεται σε προπτυχιακούς φοιτητές και στοχεύει να τους εξοικειώσει με την ερευνητική διαδικασία, από τη διαμόρφωση του ερευνητικού ερωτήματος μέχρι την επίγνωση του θεωρητικού παραδείγματος και την επιλογή μεθοδολογίας. Πως ξεκινάει μία έρευνα; Ποιές υποθέσεις εργασίας τη διαμορφώνουν; Ποια έργαλεία είναι διαθέσιμα στους αρχιτέκτονες; Πως εμπλέκεται η έρευνα με ζητήματα ηθικής; Το ζητούμενο της αντικειμενικότητας, η θέση του ερευνητή ως υποκειμένου, οι προκλήσεις και τα ωφέλη της διεπιστημονικότητας είναι μερικά ακόμα από τα θέματα που θα απασχολήσουν το μάθημα. Μέσα από τις διαλέξεις και συζητήσεις/συλλογικές ασκήσεις, οι συμμετέχοντες θα μάθουν να χτίζουν και να σχεδιάζουν τη δική τους έρευνα και θα γνωρίσουν μεθόδους και προσεγγίσεις των ανθρωπιστικών επιστημών, διαπιστώνοντας ταυτόχρονα συνδέσεις με τη διαδικασία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. 

Το μάθημα επιδιώκει να πραγματευθεί εκ νέου και με σύγχρονους όρους εκφάνσεις της αστικότητας που αφορούν στη νοηματική ανασύσταση του δημόσιου χώρου της πόλης. Πρόκειται για μία απόπειρα εννοιολογικής και ιδεολογικής ανασυγκρότησης του δημόσιου που, παράλληλα με -αλλά και πέρα από- τη θεώρηση του χώρου ως πεδίου κοινωνικών διεκδικήσεων, θέτει προς διερεύνηση τη δυνατότητα ενεργοποίησης τόπων άρθρωσης και εκφοράς δημόσιου λόγου για τα κοινά. Συνεπώς, ο δημόσιος αστικός χώρος εξετάζεται ως πεδίο αναπαράστασης πολλαπλών και ενδεχομένως ασύμβατων λόγων. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μία προσπάθεια ανασύστασης της δημόσιας σφαίρας μέσα από τη μελέτη και τον σχεδιασμό αστικής κλίμακας. 

Το μάθημα επιχειρεί να εμβαθύνει σε μία σειρά από θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα του βιομηχανικού σχεδιασμού (industrial design). Έχει τη μορφή σπονδυλωτού εργαστηρίου με επεξεργασία δύο ή τριών διαδοχικών σχεδιαστικών ασκήσεων (design projects) που αφορούν στο σχεδιασμό αντικειμένων/προϊόντων και παραδίδονται σταδιακά κατά τη διάρκεια του εξαμήνου. Η διεξαγωγή του μαθήματος περιλαμβάνει διαλέξεις/παρουσιάσεις καθώς και προβολές ντοκιμαντέρ με σκοπό να εισάγει το φοιτητή στις βασικές έννοιες και την ευρύτερη προβληματική του σύγχρονου design, αλλά και χρόνο διορθώσεων / ανατροφοδότησης επάνω στις σχεδιαστικές εφαρμογές που οι φοιτητές καλούνται να εκπονήσουν.

Το μάθημα εισάγει στη χρήση ψηφιακών συστημάτων σχεδιασμού. Aναπτύσσεται με την εκπόνηση μικρού σχεδιαστικού θέματος το οποίο ανιχνεύει διάφορες εκδοχές γεωμετρίας, ψηφιακών αναπαραστάσεων και τεχνικών. Η διδασκαλία εξετάζει από-πάνω-προς-τα-κάτω (top-down) και από-κάτω-προς-τα-πάνω (bottom-up) διαδικασίες σχεδιασμού και παρουσιάζει διάφορα προγράμματα με έμφαση στη προσομοίωση του τρισδιάστατου χώρου και στα δυναμικά περιβάλλοντα σχεδιασμού. 

Το εργαστήριο έχει ως στόχο την εξοικείωση των φοιτητών και φοιτητριών με τη διαδικασία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού με ιδιαίτερη αναφορά στην υλικότητα και τις κατασκευαστικές μεθόδους και τεχνικές. Επίσης με την ικανότητα συγκρότησης και ανάπτυξης των βασικών ιδεών και ζητημάτων που κατευθύνουν την σχεδιαστική διαδικασία στην αρχιτεκτονική. Όπως ζητήματα χωρικής οργάνωσης, προγράμματος, μορφής, και δομής. Η εκπαιδευτική διαδικασία οργανώνεται με τρόπο, που να γίνει κατανοητό από τους φοιτητές, ότι η κατασκευή, δεν αποτελεί για την αρχιτεκτονική μια ανεξάρτητη πρακτική, που απλά υλοποιεί αυτό που σχεδιάστηκε αλλά αντίθετα συνιστά μια αναπόσπαστη, διάσταση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Πρόθεση επίσης του εργαστηρίου είναι η εξάσκηση στην έρευνα, στην αναλυτική σκέψη, στην συνθετική προσέγγιση, στην σύλληψη και εξέλιξη της αρχιτεκτονικής ιδέας, και στην ανάπτυξη μικρής πολυπλοκότητας λειτουργικού προγράμματος. Η εξάσκηση επίσης στις αναπαραστατικές τεχνικές, στα μέσα και εργαλεία σχεδιασμού, στην κατασκευή προπλασμάτων. 

Το εργαστήριο επεξεργάζεται παρεμβάσεις σε αστικές περιοχές εκτός του κέντρου αναδεικνύοντας τις αφανείς γειτονιές της καθημερινής ζωής των κατοίκων ως πεδίο μετασχηματισμών με στόχο την βιωσιμότητα.

Το μάθημα Γερμανικά 1 μπορούν να επιλέξουν οι πρωτοετείς φοιτητές της Αρχιτεκτονικής με γνώσεις Γερμανικής γλώσσας από το επίπεδο Α2- Β1. Πρόκειται για τη διδασκαλία ειδικής γλώσσας με κείμενα του αντίστοιχου επιστημονικού πεδίου και επιπέδου γνώσεων της γερμανικής. Οι σημειώσεις της διδάσκουσας είναι σε ηλεκτρονική μορφή και θα αναρτηθούν στο συγκεκριμένο μάθημα όπως και κάθε άλλο επιπλέον υλικό που θα κριθεί απαραίτητο κατά τη διεξαγωγή του μαθήματος. Χρήση πολυμέσων. 

Το επίπεδο γνώσεων Γερμανικής γλώσσας που απαιτείται για την παρακολούθηση του μαθήματος είναι Β2. Πρόκειται για τη διδασκαλία ειδικών κειμένων του αντίστοιχου επιστημονικού πεδίου.

Το μάθημα εστιάζει στη διαχείριση συνθηκών 'έντασης' και 'μεταβασης' στη διαδικασία προτάσεων χωρικών παρεμβάσεων για την περιοχή του Νέου σιδηροδρομικού Σταθμού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διατύπωση πρωτότυπων σεναρίων και την εφαρμογή προηγμένων μεθόδων στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Εξίσου σημαντική είναι η τεκμηρίωση υψηλού βαθμού συνθετότητας, ενσωματώνοντας χωρικές, λειτουργικές, αστικές, περιβαλλοντικές, κοινωνικές και εννοιολογικές απαιτήσεις. The course focuses in the spatial negotiation of 'intensity' and 'transition', while articulating proposals for the area of the New Railway Station of Thessaloniki. Special focus is placed on the generation of original spatial scenarios and the application of advanced design methodologies in architectural design. Equally important is the design documentation of high level of complexity, incorporating spatial, functional, urban, environmental, social and conceptual prerequisites. 

Tο μάθημα έχει ως στόχο την ενημέρωση των φοιτητών σχετικά με την τρέχουσα αρχιτεκτονική θεωρία, τις καταβολές της και την επιστημολογική της οριοθέτηση. Tο μάθημα έχει χαρακτήρα γενικής επισκόπησης και γίνεται με τη μορφή διαλέξεων των οποίων η παρακολούθηση είναι απαραίτητη για την κατανόησή του. Oι διαλέξεις αυτές καλύπτουν τις παρακάτω θεματικές ενότητες: α) επισκόπηση του “σώματος” της αρχιτεκτονικής σκέψης, των κατηγοριών στις οποίες διακρίνεται (ιστορία, θεωρία, κριτική, μεθοδολογία σχεδιασμού), των σχέσεων ανάμεσα στις κατηγορίες αυτές και των κυριοτέρων εκπροσώπων τους στον 20ό και τον 21ο αιώνα, 
 β) ευρεία επισκόπηση και ανάλυση τάσεων της αρχιτεκτονικής πρωτοπορίας μέσα από την κριτική παρουσίαση χαρακτηριστικών παραδειγμάτων, 
 γ) ζητήματα θεωρίας του σχεδιασμού και της αρχιτεκτονικής σύνθεσης με έμφαση σε θέματα όπως η συνθετική δομή, το concept, η προσωπική γραφή και η δημιουργικότητα. 

Στόχος του μαθήματος είναι να εισαγάγει τον φοιτητή στη μοντέρνα τέχνη μέσα από σύγχρονές της πηγές, μέσα από τη διδασκαλία έργων του 19ου αιώνα που επέτρεψαν την ανάδυση των πρωτοποριών και τέλος, μέσα από τη συζήτηση των θεωρητικών προσεγγίσεων της μοντέρνας τέχνης (ψυχανάλυση, σημειωτική, φεμινισμός, φαινομενολογία, μετααποικιακή προσέγγιση, κοινωνιοϊστορική προσέγγιση). Κατόπιν, να συζητήσουμε τις σημασίες της μοντέρνας τέχνης, μορφολογικές και κοινωνικές. 

Αντικείμενο του μαθήματος είναι η διερεύνηση της διαδικασίας του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, των αφετηριών αλλά και των ορίων του. Επιχειρείται η σύνδεση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, ως βαθιάς, συνθετικής διαδικασίας με τον ευρύ χώρο της καινοτομίας, τη μελέτη δομών (τυπολογικών, μορφολογικών, τεχνολογικών, βιολογικών και άλλων), την επιστημονική παρατήρηση, αλλά και άλλων επιστημονικών και δημιουργικών πεδίων, με τη χρήση προωθημένων ψηφιακών τεχνολογιών σχεδιασμού, χωρικής αναπαράστασης και ψηφιακής κατασκευής. 

Το εργαστήριο αφορά στη διερεύνηση των δυνατοτήτων ενός ενιαίου εννοιολογικού και μεθοδολογικού πεδίου, στο οποίο τίθενται ταυτόχρονα οι κλίμακες και οι χρόνοι του αρχιτεκτονικού και αστικού σχεδιασμού και της πολεοδομίας του τοπίου. Στοχεύει στην αναγνώριση, διερεύνηση και σχεδιαστική συγκρότηση σύγχρονων χωρικο-κοινωνικών ταυτοτήτων στη συνθήκη της αστικής διάχυσης. Ο περιαστικός χώρος αναδεικνύεται ως ένα δυναμικό, πολύ-επίπεδο και μεταβαλλόμενο πεδίο με κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές διαστάσεις. Οι διάσπαρτα αστικοποιημένες περιοχές της άκρης της πόλης ανακαλύπτονται εκ νέου καθώς νέες ατομικές και συλλογικές δυνάμεις δρουν εφαρμόζοντας τοπικά και παγκόσμια πρότυπα ανάπτυξης και τις μετασχηματίζουν διαρκώς με «α-συνέχειες», «ρήξεις», «εκ-τοπίσεις», «αντι-φάσεις» και «α-σάφειες». Εντούτοις, στόχος του εργαστηρίου είναι να διερευνήσει, σε διαφορετικά επίπεδα προσέγγισης, όπως τίθενται διαδοχικά και ταυτόχρονα, «ιδρυτικές» χωρικές συγκροτήσεις, πλαίσια και στρατηγικές σχεδιασμού. Το ζήτημα των ορίων και των πεδίων, εσωτερικών και εξωτερικών, φυσικών και τεχνητών, υλικών και φαντασιακών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών τίθεται στο πλαίσιο της ανακάλυψης, του επαναπροσδιορισμού, της επιδιόρθωσης, της ανακατασκευής του τόπου αλλά και της επινόησης νέων καθημερινών πρακτικών, εν τέλει, της ανάδυσης νέων μορφών αστικότητας. Οι φοιτητές και φοιτήτριες επεξεργάζονται σε ομάδες θέματα αστικού σχεδιασμού σε περιοχή στην άκρη της πόλης με χαρακτηριστικά μετάβασης, αστικής έντασης ή υποβάθμισης, αδρανών φυσικών και ανθρωπογενών αποθεμάτων, πολυ-πολιτισμικότητας, πολεοδομικής αβεβαιότητας και αυτό-οργάνωσης σε κλίμακες από 1:5000 έως 1:200. Η διδακτική ομάδα του εργαστηρίου αντιμετωπίζει το εργαστήριο ως πλαίσιο σχεδιαστικής ανταπόκρισης στις σύγχρονες αστικές προκλήσεις στις συνθήκες της κρίσης σε συνέχεια της δραστηριότητας των παρελθόντων εργαστηρίων διπλώματος - εμβάθυνσης ‘Μεταβατικοί Τόποι’ – ‘Αστικός Σχεδιασμός στα Όρια της Πόλης’. 

Στο μάθημα προσεγγίζονται ζητήματα θρησκευτικής και κοσμικής αρχιτεκτονικής, με έμφαση στον ιστορικό ελλαδικό χώρο, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τον 19ο αι. Πρόκειται για επιλεγόμενο μάθημα εμβάθυνσης με σεμιναριακό χαρακτήρα, στο οποίο οι φοιτητές/-τριες καλούνται να συμμετάσχουν ενεργά με προσωπική βιβλιογραφική έρευνα και συγγραφή θεωρητικής εργασίας. 

Στόχος του μαθήματος η εξοικείωση των φοιτητών με κείμενα ειδικών σκοπών επιπέδου Β1- Β2, η κατανόηση και παραγωγή γραπτού και προφορικού λόγου όπως και η δεξιότητα της επικοινωνίας στην Γερμανική Γλώσσα. 

Η φέρουσα κατασκευή – ιστορική εξέλιξη. Ο Αρχιτέκτονας και ο Δομοστατικός Μηχανικός. Φορτία της κατασκευής. Οι βασικές εντατικές καταστάσεις (εφελκυσμός, θλίψη, διάτμηση, κάμψη, στρέψη). Η έννοια του φορέα. Θεωρητικά ομοιώματα φορέων. Είδη ραβδωτών φορέων (δικτύωμα, δοκός, υποστύλωμα, πλαίσιο, τόξο). Κινητοί σχηματισμοί, ισοστατικοί και υπερστατικοί φορείς. Σύνθεση δυνάμεων και συνθήκες ισορροπίας. Υπολογισμός αντιδράσεων ισοστατικών φορέων. Υπολογισμός αξονικών δυνάμεων ισοστατικών δικτυωμάτων. Βασικές έννοιες αντοχής των υλικών. Η έννοια της τάσης. Ορθές τάσεις λόγω αξονικής δύναμης και ροπής κάμψης. Διατμητικές τάσεις λόγω τέμνουσας δύναμης και ροπής στρέψης. Επιτρεπόμενες τάσεις δομικών υλικών. Υπολογισμός φορτίων διατομής ισοστατικών πλαισίων (αξονικές και τέμνουσες δυνάμεις, ροπές κάμψης). Παραμορφώσεις δομικών στοιχείων. Ελαστική γραμμή πλαισιακών φορέων. Εισαγωγή στις μεθόδους δυνάμεων και μετακινήσεων για τον στατικό υπολογισμό υπερστατικών φορέων. Ποιοτική χάραξη διαγραμμάτων φορτίων διατομής.

Lecture_00_intro.pdfLecture_00_intro.pdf

Το μάθημα παρουσιάζει στους φοιτητές/τριες βασικές αρχές και έννοιες σχεδιασμού μέσα από σειρά σχεδιαστικών θεμάτων. Η έμφαση δίνεται στο συντακτικό της αρχιτεκτονικής μορφής και στα βασικά γεωμετρικά και δομικά στοιχεία τα οποία χρησιμοποιούνται στην αρχιτεκτονική σύνθεση.

Σελίδα: 1 2 3 4 ()