Υποχρεωτικό μάθημα 6ου εξαμήνου του προγράμματος σπουδών στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Το μάθημα στοχεύει στην εξοικείωση των φοιτητών-τριων με την Αγγλική ειδική γλώσσα και ορολογία όπως χρησιμοποιείται σε διάφορα κειμενικά είδη στην επιστήμη της Χημικής Μηχανικής. Παράλληλα επιδιώκεται η ανάπτυξη ειδικών δεξιοτήτων έτσι ώστε οι φοιτητές-τριες να ανταποκρίνονται σε γενικές και ειδικές περιστάσεις επικοινωνίας. Το επίπεδο γλωσσομάθειας που απαιτείται για την παρακολούθηση του μαθήματος είναι Β1, και η ύλη αναπτύσσεται με βάση τα θέματα:             What Chemical Engineers Do.  The Periodic Table of Elements.                 Simple Distillation. Fractional Distillation. Reporting an Experiment.       Writing a Laboratory Report     Heat Exchangers. The Scientific Thought.      Industrial Solid Wastes. Scientific Writing: Descriptions.               Air Pollution. Scientific Writing: Comparing.  Style & Format of a Scientific Article.    Aluminum. The Extraction of Metals.                 Petroleum Processing.                Ethical Dilemmas in Engineering.

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΕΡΓΑΣΙΕΣ (PROJECT) ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕ PPT

Βασικές μέθοδοι αριθμητικής ανάλυσης και χρήση υπολογιστικών προγραμμάτων (Matlab) στο σχεδιασμό χημικών διεργασιών.

 Βασικές αρχές και τη μεθοδολογία των μετρήσεων στη Χημική Μηχανική

Το μάθημα έχει ως σκοπό να μεταδώσει τις βασικές γνώσεις βιολογίας στους επιστήμονες που ενδιαφέρονται να χρησιμοποιήσουν βιολογικές αρχές προς την επίλυση τεχνολογικών προβλημάτων. Η Βιολογία έχει σημαντική θέση στην επίλυση παγκόσμιων προκλήσεων όπως καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθαρότερο περιβάλλον, ενέργεια, τρόφιμα και γενικότερα καλύτερη ποιότητα ζωής. Για να μπορεί να εφαρμόζει τις αρχές της Βιολογίας για την επίλυση σύγχρονων προβλημάτων, ο νέος επιστήμονας πρέπει να καταλαβαίνει εις βάθος τις αρχές αυτές. 

Η Βιομηχανική Ανόργανη Χημεία στοχεύει να εισάγει το φοιτητή στο πεδίο της γνώσης και της συναφούς τεχνολογίας που οδηγεί μέσω καλά καθορισμένων βιομηχανικών διεργασιών σε απτά προϊόντα. Το μάθημα περιγράφει και αξιολογεί τις αρχές της Ανόργανης Χημείας που εφαρμόζονται σε βιομηχανικές διεργασίες παραγωγής ποικίλων υλικών-προϊόντων με ευρείες εφαρμογές. Από την αέρια μέχρι τη στερεά μορφή, βασικά ανόργανα συστατικά σε δυαδικά και τριαδικά συστήματα οδηγούν μέσω συγκεκριμένης δραστικότητας στη σύνθεση και παρασκευή ανόργανων οξέων και βάσεων με ευρεία βιομηχανική εφαρμογή στη γεωργία (π.χ. λιπάσματα), στην έρευνα, στη βιομηχανική παραγωγή πρώτων υλών για νέα προϊόντα, κ.ά. 

Εισαγωγή –ιστορική αναδρομή. Γενικά για το κύτταρο: Προκαρυωτικά και ευκαρυωτικά κύτταρα. Μορφολογία. Χημικά συστατικά κυττάρων. Μικροοργανισμοί: Ταξινόμηση. Καλλιέργειες κυττάρων και θρεπτικά μέσα. Ζωικές, φυτικές και μικροβιακές καλλιέργειες κυττάρων. Κινητική ανάπτυξης κυττάρων. Μέθοδοι μέτρησης της κυτταρικής αύξησης. Ένζυμα: Γενικά. Κινητική ενζυμικών αντιδράσεων. Υπόθεση Michaelis-Menten. Υπόθεση Briggs-Haldane. Προσδιορισμός των παραμέτρων της εξίσωσης Michaelis-Menten. Επίδραση του pH και της θερμοκρασίας στην κινητική ενζυμικών αντιδράσεων. Αναστολή ενζυμικών αντιδράσεων. Αντιστρεπτή αναστολή. Συναγωνιστική και μη συναγωνιστική αναστολή-Εξισώσεις. Εφαρμογές. Καθηλωμένα ένζυμα. Τεχνικές καθήλωσης. Εφαρμογές καθηλωμένων ενζύμων στη βιομηχανία. Παραγωγή L-αμινοξέων με καθηλωμένη α- αμινοακυλάση. Υδρόλυση λακτόζης με β-γαλακτοσιδάση. Παραγωγή ημισυνθετικών πενικιλινών. Τύποι καθηλωμένων ενζύμων που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Αποστείρωση: Μέθοδοι αποστείρωσης. Θέρμανση, χημικά αντιδραστήρια, μηχανικά μέσα, υπέρηχοι. Αποστείρωση με θέρμανση. Συνεχής και ασυνεχής αποστείρωση. Γενετική μηχανική: Αρχές, μέθοδοι. Εφαρμογές. Βιοσύνθεση πρωτεϊνών, Αναδιπλασιασμός DNA. Ανασυνδυασμός DNA. Κλωνοποίηση. Εφαρμογές Γενετικής Μηχανικής. Βιοαντιδραστήρες: Γενικοί τύποι βιοαντιδραστήρων. Παραγωγικότητα και σχεδιασμός βιοαντιδραστήρων. Παράγοντες που επηρεάζουν τη λειτουργία ενός βιοαντιδραστήρα. Βιοδιαχωρισμοί ή κάθετες διεργασίες. Γενικά. Προκατεργασία βιολογικού πολτού. Διαχωρισμός υγρού – στερεού. Διήθηση. Φυγοκέντρηση. Λύση κυττάρων. Παραλαβή προϊόντων. Εκχύλιση. Προσρόφηση, Απομόνωση προϊόντων. Κατακρήμνιση. Ηλεκτροφόρηση. Χρωματογραφικές μέθοδοι: ιοντοανταλλαγής, συγγένειας, πηκτής. Υπερδιήθηση με μεμβράνες. Παραδείγματα: (Σύνθεση και τροποποίηση πολυμερών. Πρωτεΐνες και πολυπεπτίδια. Ολιγο- και πολυσακχαρίτες. Ενζυμική αποικοδόμηση του αμύλου. Πρωτεΐνες μονοκυττάρων. Βιοχημικά ηλεκτρόδια. Σταθεροποίηση πρωτεϊνών).

Το μάθημα απευθύνεται σε φοιτήτριες/τές που έχουν επίπεδο γνώσεων Γερμανικής Γλώσσας τουλάχιστον Α2-Β1. Αφορά στη διδασκαλία της Γερμανικής Γλώσσας για ειδικούς σκοπούς, την αντίστοιχη στο αντικείμενο σπουδών τεχνική ορολογία.

Σκοπόςι του μαθήματος είναι:

  • η εξοικείωση των συμμετεχόντων με τους γερμανικούς τεχνικούς όρους μέσω της κατανόησης συναφών με τις σπουδές τους κειμένων 
  • η ανάπτυξη  δεξιοτήτων γραπτού λόγου (συγγραφή βιογραφικού, τεχνικών εκθέσεων κλπ)
  • η ανάπτυξη δεξιοτήτων προφορικής επικοινωνίας 

Το διδακτικό υλικό συνθέτουν σημειώσεις, επίκαιρα άρθρα σχετικών τεχνικών περιοδικών, video. H διδασκαλία διεξάγεται κυρίως στη Γερμανική γλώσσα.

ενδεικτικά θεματικές ενότητες που διδάσκονται: Verfahrenstechnik, Regenerative Energien, Werkstoffe, mathematische Operationen κλπ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΕΑ006 ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ Ι  ΕΝΑΡΞΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΥ ΕΞΑΜΗΝΟΥ 2020-21.pdfΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΕΑ006 ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ Ι ΕΝΑΡΞΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΥ ΕΞΑΜΗΝΟΥ 2020-21.pdf

H γνωριμία με τις επιστημονικές αρχές και τις πρακτικές εφαρμογές των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων διαγνωστικών μεθόδων στη μελέτη των υλικών, ενδιαφέροντος Χημικού-Μηχανικού. Η ανάπτυξη της ικανότητας επιλογής και συνδυαστικής χρήσης διαγνωστικών μεθόδων για την αντιμετώπιση ενός διαγνωστικού προβλήματος, καθώς και της κριτικής αποτίμησης των αποτελεσμάτων μιας διαγνωστικής τεχνικής.

Ορισμός και κατηγορίες στερεών καυσίμων. Διεργασίες καύσης και εκπομπές ρύπων. Έλεγχος αέριων ρυπαντών. Ορισμός και κατάταξη στερεών αποβλήτων. Διαχείριση στερεών αποβλήτων και τεχνολογίες αντιρρύπανσης. Επεξεργασία αποβλήτων. Βιολογικές διεργασίες επεηεργασίας στερεών αποβλήτων για ανάκτηση ενέργειας. 

Περιγραφή της επιστήμης και της τεχνολογίας για τη δημιουργία εγκαταστάσεων αντιρρύπανσης και καθαρισμού υδάτινων αποβλήτων.