Η συνταγματική κατοχύρωση και η προστασία των συνταγματικών ελευθεριών. Έννοια, κατηγορίες και περιορισμοί των ελευθεριών και δικαιωμάτων. Συρροή και σύγκρουση δικαιωμάτων. Η αρχή της αξίας του ανθρώπου. Η αρχή της ισότητας. Η προσωπική ελευθερία, η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, η προσωπική ασφάλεια. Οι σύγχρονες διαστάσεις της ιδιωικότητας. Ελευθερία της έκφρασης και της δημόσιας επικοινωνίας. Θρησκευτική ελευθερία. Ελευθερίες της συλλογικής δράσης. Κοινωνικά δικαιώματα (στην υγεία, στην εργασία, στην κοινωνική ασφάλιση και πρόνοια, στην οικογένεια και στο γάμο)

Κράτος-Σύνταγμα-πολίτευμα-όργανα του κράτους-διάκριση των λειτουργιών- συνταγματικές αρχές-αναθεώρηση του Συντάγματος 

To μάθημα αποβλέπει στο να μυήσει τους φοιτητές στη βασική εννοιολογία και ρεύματα της φιλοσοφίας του δικαίου. Ο άξονας γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι παραδόσεις είναι η τοποθέτηση των συγχρόνων ρευμάτων στο κομβικό ζήτημα της σχέσης του δικαίου με την ηθική. Αφετηρία αποτελεί έτσι η εδραίωση των θετικιστικών ρευμάτων κατά τον 19ο αιώνα. Οι επιμέρους θεματικές που αρθρώνονται γύρω από τον άξονα αυτό είναι: 1. Η εδραίωση του νομικού θετικισμού: βρετανοί ωφελιμιστές - η εννοιοκρατία των γερμανών ρωμαϊστών – η βουλησιαρχία των νομικών προσταγών. 2. Η αντιφορμαλιστική πρόκληση του μεσοπολέμο: στροφή σε σκοπούς και συμφέροντα – θεσμοκρατία – κοινωνική μηχανική - νομικός ρεαλισμός. 3. Η ανασύνταξη του θετικισμού (Hans Kelsen, H.L.A. Hart): αντιπαράθεση με το αναγεννημένο φυσικό δίκαιο και τον ρεαλισμό – αποστάσεις από τον παραδοσιακό θετικισμό – η επινόηση της περιγραφικής “κανονιστικότητας” 4. Η διαμάχη για τη διακριτική ευχέρεια του δικαστή και τη φύση της δικαιοδοτικής πράξης: ο διάλογος Hart - Fuller– η έφοδος του Dworkin κατά του θετικισμού– η αμυντική στάση του ήπιου θετικισμού 5. H διαμάχη για τη φύση και τη δεσμευτικότητα των κανόνων δικαίου: μια σύγκρουση μέσα στο θετικιστικό στρατόπεδο, H.L.A. Hart, J. Raz, N.McCormick – η αξίωση ορθότητας και ο ηπειρωτικός αντιθετικισμός του R. Alexy. 6. Οι εντεινόμενες αποκλίσεις από τον θετικιστικό κανόνα: οικονομική θεωρία του δικαίου – θεωρίες αναλογικότητας και στάθμισης -ριζοσπαστικός σκεπτικισμός (critical legal studies, θεωρίες βιοπολιτικής). 

Anthropologie sociale et droit : de l’étude des institutions à l’étude de l’homme producteur des institutions et régulateur de la société juridique. Exemples historiques et contemporains. Chaque semestre comprend l’analyse d’une thématique particulière : la règle juridique, conflits sociaux, parenté, pluralisme du droit etc. 

Η εξηγητική είναι μια μέθοδος ερμηνευτικής προσέγγισης χωρίων του Πανδέκτη. Ο Πανδέκτης (λατ. Digesta) αποτελεί ένα από τα τμήματα της Ιουστινιάνειας Κωδικοποίησης (Corpus Iuris Civilis), στο οποίο ανθολογήθηκαν αποσπάσματα από τα έργα ρωμαίων νομομαθών. Ο Πανδέκτης διασώζει το απάνθισμα του κλασικού ρωμαϊκού δικαίου. Από την εποχή της εύρεσης του κειμένου του Πανδέκτη τον 11ο αιώνα στην Ιταλία αυξανόταν συνεχώς η συστηματική επεξεργασία των χωρίων του και κυρίως στο πρώτο Πανεπιστήμιο της Ευρώπης, στην Bologna, από τον Ιrnerius. H Digesten Exegese αποτελεί από τότε, εδώ και αιώνες, αναπόσπαστο τμήμα της νομικής παιδείας και διδάσκεται παραδοσιακά σε όλα τα γερμανικά πανεπιστήμια. Το μάθημα δίνει την ευκαιρία ενασχόλησης με νομικά προβλήματα ιδιωτικού δικαίου που απαντώνται και σήμερα και της ερμηνευτικής προσέγγισής τους σε συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες. Μέσα από τη συγγραφή μιας Digesten Exegese, οι φοιτητές/τριες εξασκούνται στη νομική επιχειρηματολογία, τη δόμηση του δικανικού συλλογισμού, την απόδοση μιας ιστορικής υπόθεσης, όπως μπορεί να ανασυσταθεί από τα χωρία του Πανδέκτη, με έμφαση στα νομικώς κρίσιμα σημεία της.