Το μάθημα στοχεύει σε μία ανάλυση του φαινομένου του Ισλάμ στα Βαλκάνια και στη συνέχεια επικεντρώνεται στο Ισλάμ της Βοσνίας το οποίο λόγω της τοπικής ιδιαίτερότητάς του παρουσιάζει φαινόμενα θρησκευτικότητας τα οποία οι φοιτητές θα γνωρίσουν και θα εμβαθύνουν ιστορικά και θεολογικά. Η μοναδικότητα της Βοσνίας ως μουσουλμανικό κέντρο των Βαλκανίων συνιστά μια πολύ ιδιαίτερη επιστημονικά περίπτωση την οποία θα έχουν οι φοιτητές τη δυνατότητα να συγκρίνουν με άλλα χαρακτηριστικά εθνοθρησκευτικά φαινόμενα του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου. Στα επιδιωκόμενα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος είναι η διεύρυνση του ιστορικού και γνωσιολογικού θεολογικού τους ορίζοντα έτσι ώστε να κατανοούν σε βάθος τις πνευματικές και θρησκευτικές προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες εξελίχθηκε το θρησκευτικό φαινόμενο στα Βαλκάνια.

Το μάθημα αυτό μελετά την ορολογία και εξέλιξη της εκκλησιαστικής υμνογραφίας, τα είδη των ύμνων, την ένταξή τους στη θεία Λατρεία και την θεολογική ερμηνεία τους. Ερευνάται επίσης η εξέλιξη και η σημασία της βυζαντινής μουσικής, τα είδη του μέλους καθώς και η άρρητη σχέση ύμνου και μέλους. Εξετάζεται ακόμη και η λειτουργική διάσταση της βυζαντινής εικόνας, όπως η θέση της στο Ναό, η σημασία της προσκύνησης της, η ευχαριστιακή της σπουδαιότητα και οι υμνογραφικές αναφορές σε αυτήν.

Οι ποικίλες πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, και εν γένει πολιτισμικές, μεταβολές, που συντελέστηκαν στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, ήδη από την εποχή διαμόρφωσης της Αυτοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου (336 π.Χ – 323 π.Χ.), ανέδειξαν την Ίσιδα σε πολυσήμαντη λατρευτική οντότητα των Ελληνιστικών-Ελληνορωμαϊκών Χρόνων (323 π.Χ. – 395μ.Χ.), η φήμη της οποίας εξαπλώθηκε ραγδαία εκτός ορίων του παραδοσιακού αιγυπτιακού κόσμου. Το σύνθετο τελετουργικό πρακτικό προς τιμήν της θεάς, όπως αυτό οργανώθηκε από τις διάφορες ομάδες ιερέων (π.χ. σύλλογοι, θίασοι, κοινά), και ταυτόχρονα, μεταξύ άλλων, μέσα από την άρρηκτη σύνδεσή του με την πανάρχαια γνώση της μαγείας, τους κανόνες τυφλής υποταγής και το φαινόμενο της συλλογικής ευδαιμονίας-ευεργεσίας-σωτηρίας, αποδεικνύει ότι η Ίσιδα αποτελεί ένα πολύπτυχο σημείο αναφοράς, το οποίο (ανα)νοηματοδοτείται υπό τις κατάλληλες περιστάσεις (σχέση σημαίνου-σημαινόμενου). Ως εκ τούτου, καθίσταται εναργώς σαφές ότι η μελέτη της ισιακής λατρείας δεν δύναται να εξαντληθεί αποκλειστικά υπό το πρίσμα της ιστορικο-ερμηνευτικής προσέγγισης. 

Το μάθημα διερευνά τους τρόπους με τους οποίους το φύλο εμπλέκεται στην εκκοσμικευτική διαδικασία και πιο συγκεκριμένα, τις επιπτώσεις της διάκρισης θρησκευτικού και πολιτικού πεδίου σε θέματα ισότητας των φύλων, τις κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες από τη δραστηριοποίηση των θρησκειών στο δημόσιο χώρο, τη σχέση των θρησκειών με τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα των φύλων, καθώς και την εργαλειοποίηση των γυναικών για την εκπλήρωση πολιτικών στόχων του χριστιανικού, ισλαμικού κ! ι ινδοϊστικού φονταμενταλισμού.

Παρουσιάζεται ο χαρακτήρας της Χριστιανικής Ηθικής και αναλύονται τα βασικά θέματά της σε τρεις μεγάλες ενότητες. Η πρώτη αναφέρεται στην κατακόρυφη διάστασή της (σχέσεις ανθρώπου και Θεού), η δεύτερη στην οριζόντια διάστασή της (διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις) και η τρίτη εξετάζει τα βασικά προβλήματα και τις προοπτικές της ανθρώπινης υπάρξεως.

Αντικείμενο του μαθήματος είναι η μελέτη διαφόρων πτυχών της θεολογίας του αγίου Αμβροσίου Μεδιολάνων. Σκοπός του μαθήματος είναι η γνωριμία των φοιτητών με την προσωπικότητα, το έργο και τη διδασκαλία του αγίου Αμβροσίου

Έκθεση του δογματικού θεολογικού προβληματισμού που αφορά συγγραφείς του έκτου αιώνα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ζήτημα του "νεοχαλκηδονισμού", όπως προέκυψε αυτό κατά την έρευνα της θεολογίας του 6ου αιώνα από νεότερους ερευνητές.