Σκοπός του μαθήματος είναι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να γνωρίσουν, να κατανοήσουν και να εφαρμόσουν τις σύγχρονες θεωρίες μάθησης, τις εκπαιδευτικές μεθόδους και συμμετοχικές τεχνικές διδασκαλίας, καθώς και διαδικασίες και τεχνικές αξιολόγησης. Ακόμα, να διακρίνουν τον ρόλο του σύγχρονου εκπαιδευτικού και να εντρυφήσουν στη δημιουργία και εφαρμογή σχεδίου μαθήματος. Επίσης να γνωρίσουν και να εφαρμόσουν στοχευμένα στη διδακτική πρακτική εκπαιδευτικά λογισμικά και γενικά να χρησιμοποιούν τις νέες τεχνολογίες στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Αρχές Συστηματικής Ζωολογίας. Εισαγωγή στη Ζωολογία.
Πρωτόζωα. Ιστοί. Προέλευση και εξέλιξη των ζώων. Μορφολογία, ανατομία,
βιολογία, οικολογία, και ταξινόμηση των: Σπόγγων, Κνιδοζώων, Κτενοφόρων,
Πλατυελμίνθων, Ασχελμίνθων, Μαλακίων, Δακτυλιοσκωλήκων, Αρθροπόδων, Εχινοδέρμων
και μικρότερων φυλών. Φυλογένεση των Πρωκτοστομίων, Αμφιπλευροσυμμετρικών
Ακοιλωματικών, Ψευδοκοιλωματικών και Ευκοιλωματικών ζωικών οργανισμών.
Ωφελούμενος Αριθμός Τμημάτων: Γεωπονία - Κτηνιατρική

Συγκριτική και εξελικτική προσέγγιση του επιθηλιακού ιστού και εξωκρινών αδένων, συνδετικού, χόνδιρνου, οστίτη και νευρικού ιστού. Αρχές εξέλιξης και συγκριτικής ανατομίας. Συγκριτική, λειτουργική και εξελικτική μελέτη του δέρματος και παραγώγων, ερειστικού συστήματος (σκελετός κρανίου, αξονικός και σκελετός των άκρων), μυικού, αναπνευστικού, πεπτικού, κυκλοφορικόού,ουροποιητικού, γεννητικού και νευρικού συστήματος.

Κατανόηση της έννοιας της φυτοκοινωνίας και των σχέσεων των φυτικών ειδών μεταξύ τους και με το αβιοτικό περιβάλλον, κατανόηση και εφαρμογή μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης δεδομένων βλάστησης, και της διαφοροποίησης της βλάστησης στον Ελληνικό χώρο και των παραγόντων που τη καθορίζουν.

Στοχεύει στο να κατανοήσει ο φοιτητής τη δυνατότητα των ανώτερων οργανισμών να αναγνωρίζουν τα «εαυτά» από τα «μη εαυτά» συστατικά και να διαθέτουν φυσικούς έμφυτους ή επίκτητους μηχανισμούς άμυνας που τελικά τα καταστρέφουν. Η υποστήριξη του φοιτητή ώστε να εξοικοιωθεί με τους πολύπλοκους μηχανισμούς αντίστασης του ξενιστή σε εξωτερικούς περιβαλλοντικούς μολυσματικούς παράγοντες. Δεξιότητες: Η απόκτηση ικανότητας αναγνώρισης των διαφόρων πληθυσμών κυττάρων του ανοσοβιολογικού συστήματος σε συνδυασμό με την απόκτηση γνώσης για τη χρησιμοποίηση των αντισωμάτων αποτελούν βασικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται στην έρευνα, τη διάγνωση αλλά και την ανοσοτεχνολογία και τις εφαρμογές που τη συνοδεύουν.

Ερμηνεία της έννοιας αειφορίας – αειφορικής χρήσης φυσικών πόρων. Oι νόμοι της Ύλης και Ενέργειας και τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Ανάπτυξη και Περιβάλλον. Αειφορική ανάπτυξη. Ιστορική αναδρομή. Oρισμοί-αρχές διαχείρισης οικοσυστημάτων. Oικολογική θεωρία και διαχείριση οικολογικών συστημάτων. Διαδικασίες/στάδια στη διαχείριση οικοσυστημάτων. Εκπόνηση διαχειριστικών σχεδίων. Διαχείριση άγριας πανίδας/ενδιαιτημάτων. Διαχείριση εσωτερικών υδάτων και λεκανών απορροής. Διαχείριση προστατευομένων περιοχών. Αποκατάσταση. Αρχές αειφορικής κοινωνίας. Πολιτική της ΕΕ για την αειφόρο ανάπτυξη.

Η κατανόηση της κατανομής των φυτικών και ζωικών ειδών, καθώς και των κοινοτήτων που αυτά συγκροτούν, στο χώρο και το χρόνο. Περιεχόμενο: Οικολογική Βιογεωγραφία: Αβιοτικοί - βιοτικοί παράγοντες και διαπλάσεις. Ιστορική Βιογεωγραφία. Αρχές ειδογένεσης. Διασπορά των οργανισμών. Μεταναστεύσεις. Πρότυπα εξάπλωσης. Ενδημισμός. Βιοπεριοχές των ηπείρων και των ωκεανών. Νησιωτική Βιογεωγραφία. Επίδραση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην εξάπλωση των οργανισμών.

Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών ανάπτυξης των οργανισμών από το στάδιο του ζυγωτού μέχρι το στάδιο της γέννησης.