1) Έννοια και αντικείμενο του Δικαίου Διεθνών Συναλλαγών. 2) Πηγές του Δικαίου Διεθνών Συναλλαγών. 3) Το εφαρμοστέο δίκαιο στα νομικά πρόσωπα που εμπλέκονται σε διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. 4) Το εφαρμοστέο δίκαιο σε ορισμένες μορφές συμβατικών και εξωσυμβατικών ενοχών (Κανονισμοί "Ρώμη Ι" και "Ρώμη ΙΙ"). 5) Διεθνής πώληση από εμπορική και τραπεζική σκοπιά. 6) Δικαστική επίλυση διεθνών εμπορικών διαφορών. 7) Διεθνής εμπορική διαιτησία. 8) Διαμεσολάβηση σε διασυνοριακές διαφορές. 9) Διεθνής Σύμβαση της Βιέννη για τη διεθνή πώληση κινητών.

Θεωρητικό μάθημα με παραδόσεις και ασκήσεις.

Το μάθημα παρουσιάζει τις θεμελιώδεις έννοιες και τα βασικά εργαλεία της οικονομικής προσέγγισης στο Δίκαιο: αποτελεσματικότητα, κόστος ευκαιρίας, κίνητρα, θεώρημα του Coase, κλπ.

Εξετάζει επίσης την εφαρμογή της οικονομικής ανάλυσης σε επιμέρους κλάδους του δικαίου (εμπράγματο δίκαιο, δίκαιο των συμβάσεων και αδικοπραξίες, οικογενειακό δίκαιο, ποινικό δίκαιο και συνταγματικό δίκαιο). Τέλος, εισάγει γενικότερους προβληματισμούς αναφορικά με τη σχέση οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης και με την κριτική που έχει ασκηθεί στην οικονομική ανάλυση του δικαίου. 

Εισαγωγή στα προβλήματα του μεταναστευτικού φαινομένου από νομικής απόψεως και ενασχόληση με ειδικότερα νομικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι αλλοδαποί που ζουν στην ελληνική επικράτεια. 

Το μάθημα εμβαθύνει στις δικαιικές διαστάσεις του θεσμού της κοινωνικής ασφάλισης. Κοινωνική ασφάλιση, ένα αντικείμενο οικείο και συχρόνως άγνωστο. Αναζητά την ανάπτυξή του (σήμερα και τη διάσωσή του) με τις εγγυήσεις του δικαίου. Η πρακτική χρησιμότητα του μαθήματος είναι σχεδόν αυταπόδεικτη. Αποτελεί σημαντική δικηγορική ύλη, τον κύριο όγκο των υποθέσεων των διοικητικών δικαστηρίων. Η φύση του μαθήματος είναι ιδιαίτερη. Νέος κλάδος που αναζητά τη χειραφέτησή του τόσο από το εργατικό δίκαιο όσο και από το δημόσιο. Ασφαλιστικοί φορείς, ασφαλισμένοι, ασφαλιστικοί κίνδυνοι, παροχές, εισφορές αποτελούν την κύρια ύλη του μαθήματος. Ταυτόχρονα, εξετάζεται η δυναμική εξέλιξη της κοινωνικής ασφάλισης σε κοινωνική ασφάλεια. Το ελληνικό σύστημα οικοδομήθηκε στη βάση της κοινωνικής ασφάλισης για να ενσωματώσει αργότερα στοιχεία κοινωνικής ασφάλειας Από την ύλη του μαθήματος δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν αναφορές σε άλλους θεσμούς κοινωνικής προστασίας, όπως είναι η κοινωνική πρόνοια και το εθνικό σύστημα υγείας. Μέρος του μαθήματος αποτελεί η εμβάθυνση σε ζητήματα κοινοτικού δικαίου. Ο διδάσκων επιζητά τη συμμετοχή των φοιτητών με εργασίες, ενώ η διδασκαλία στηρίζεται σε σχολιασμό δικαστικών αποφάσεων.

Στο πλαίσιο της διδασκαλίας του Δικαίου Κτηματολογίου εξετάζονται οι νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν στις κτηματολογικές σχέσεις, όπως αυτές αναπτύσσονται στο στάδιο της κτηματογράφησης (Ν. 2308/1995, όπως τροποποιημένος ισχύει σήμερα) και στο στάδιο λειτουργούντος Κτηματολογίου (Ν. 2664/1998, όπως τροποποιημένος ισχύει σήμερα). Εξάλλου, κατά τη διδασκαλία του δικαίου της οριζόντιας και της κάθετης ιδιοκτησίας, με γνώμονα τις ρυθμίσεις του αστικού κώδικα και των νόμων 3741/1929 και 1024/1971, προσεγγίζονται, ιδίως, η έννοια, η σύσταση, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δικαιούχων και η προστασία τους. Έμφαση δίνεται στα ζητήματα που έχουν απασχολήσει τη νομολογία, τα οποία, μάλιστα, προσεγγίζονται τόσο από τη σκοπιά του ουσιαστικού δικαίου όσο και από εκείνη του δικονομικού δικαίου.

Δίκαιο χερσαίας μεταφοράς με έμφαση στη Διεθνή Σύμβαση CMR. Δίκαιο αεροπορικής μεταφοράς

Σύμβαση μίσθωσης πράγματος και σύμβαση έργου, έννοια, διακρίσεις, περιεχόμενο, υποχρεώσεις μερών και ανώμαλη εξέλιξη

Το Δίκαιο των ΜΜΕ είναι ένας ανερχόμενος και διαρκώς εξελισσόμενος κλάδος του δικαίου. Παρακολουθεί, στη διαχρονική τους εξέλιξη, τις τεχνολογικές εξελίξεις στον χώρο της μαζικής επικοινωνίας, καλύπτοντας, από παραδοσιακές μορφές, όπως ο Τύπος, μέχρι τις πλέον σύγχρονες, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αποτελείται από τους κανόνες εκείνους που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των παραγωγών και χρηστών των μέσων μαζικής επικοινωνίας, αλλά και από εκείνους που καθορίζουν τις αρμοδιότητες και τη δράση των διοικητικών οργάνων, που προβλέπονται για τις περιπτώσεις αυτές στο Σύνταγμα και την κοινή νομοθεσία.

Το Δίκαιο των ΜΜΕ είναι ένας ανερχόμενος και διαρκώς εξελισσόμενος κλάδος του δικαίου. Παρακολουθεί, στη διαχρονική τους εξέλιξη, τις τεχνολογικές εξελίξεις στον χώρο της μαζικής επικοινωνίας, καλύπτοντας, από παραδοσιακές μορφές, όπως ο Τύπος, μέχρι τις πλέον σύγχρονες, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αποτελείται από τους κανόνες εκείνους που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των παραγωγών και χρηστών των μέσων μαζικής επικοινωνίας, αλλά και από εκείνους που καθορίζουν τις αρμοδιότητες και τη δράση των διοικητικών οργάνων, που προβλέπονται για τις περιπτώσεις αυτές στο Σύνταγμα και την κοινή νομοθεσία.