A. Εισαγωγή στην ενωσιακή έννομη τάξη: σκοποί, βασικά χαρακτηριστικά και λειτουργίες, οργανωτική διάρθρωση, αρχές.

B. Παρουσίαση και μελέτη των θεμελιωδών ελευθεριών της ΕΕ και, ειδικότερα, της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών, μέσω από σημαντικές αποφάσεις των δικαστηρίων της ΕΕ.

Γ. Εξέταση του Δικαίου του Ελεύθερου Ανταγωνισμού της ΕΕ. Η έννοια της επιχείρησης (και της ένωσης επιχειρήσεων). Μελέτη και παρουσίαση των προϋποθέσεων εφαρμογής των απαγορευτικών διατάξεων των άρθρων 101 και 102 ΣΛΕΕ, μέσα από την σημαντικότερη νομολογία των δικαστηρίων της ΕΕ, αλλά και των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ως κύριας αρχής επιβολής του ενωσιακού Δικαίου του Ελεύθερου Ανταγωνισμού.

Το Ποινικό Δίκαιο της ΕΣΔΑ Ι. Η επίδραση της ΕΣΔΑ στο ελληνικό ποινικό δίκαιο ΙΙ. Η ποινική δικονομική ύλη της ΕΣΔΑ (άρθρα 5-6 ΕΣΔΑ) α. Το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια (άρθρο 5) στ. Το δικαίωμα στη χρηστή απονομή δικαιοσύνης (άρθρο 6) 

Η ύλη του μαθήματος περιλαμβάνει επιλογή βασικών εγκλημάτων από το Ειδικό Μέρος του Ποινικού Κώδικα στις ακόλουθες ενότητες:

1. Προσβολές του πολιτεύματος και κατάχρηση εξουσίας 2. Οργανωμένο έγκλημα 3. Τρομοκρατία και πολιτικό έγκλημα 4. Βασικά οικονομικά εγκλήματα 5. Εγκλήματα περί την απονομή της δικαιοσύνης 6. Διαφθορά 7. Κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα

Το μάθημα αφορά το πρόβλημα του εφαρμοστέου δικαίου σε ιδιωτικές σχέσεις με στοιχείο αλλοδαπότητας. Περιλαμβάνει : α) Γενικές αρχές επιλογής εφαρμοστέου δικαίου (δομή κανόνα συνδέσεως, νομικός χαρακτηρισμός, παραπομπή, προδικαστικό ζήτημα, καταστρατήγηση δικαίου, δημόσια τάξη, εφαρμογή αλλοδαπού δικαίου, διαχρονικό δίκαιο). (β) Ειδικό μέρος (εφαρμοστέο δίκαιο στην ικανότητα δικαίου και δικαιοπραξίας φυσικών προσώπων, ικανότητα νομικών προσώπων, τύπο δικαιοπραξίας, οικογενειακές σχέσεις, αδικοπραξίες, συμβατικές ενοχές, σχέσεις εμπράγματου και κληρονομικού δικαίου). (γ) Ζητήματα δικονομικού διεθνούς δικαίου (διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών αποφάσεων, διαιτησία). (δ) Κτήση και απώλεια της ελληνικής ιθαγένειας. Γενικές αρχές δικαίου ιθαγένειας.

Εισηγήσεις του ρωμαϊκού δικαίου κατά την τριμερή του διάκριση σε δίκαιο των προσώπων, των πραγμάτων και των αγωγών: φυσικά πρόσωπα, νομικά πρόσωπα, ρωμαϊκό οικογενειακό δίκαιο, διακρίσεις πραγμάτων, νομή, κυριότητα, δουλείες, εμφύτευση επιφάνεια, εμπράγματη ασφάλεια, κληρονομική διαδοχή, κληρονομία και πραιτορική διακατοχή, διακρίσεις ρωμαϊκών ενοχών, οι ρωμαϊκές συμβάσεις.

Το μάθημα εστιάζει στις σημαντικότερες ιδιαιτερότητες εκείνες που διαφοροποιούν το βυζαντινό νομικό σύστημα από το ρωμαϊκό του υπόβαθρο, πάνω στο οποίο ήταν θεσμικά και ιδεολογικά δομημένο. Η - κάτω από το πρίσμα αυτό- διδασκαλία στρέφεται γύρω από την φύση και τη λειτουργία των πηγών του βυζαντινού δικαίου, την οργάνωση της ανώτατης εξουσίας, την απονομή της δικαιοσύνης και το δίκαιο του γάμου. Επίσης εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίον το κωδικοποιημένο από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό ρωμαϊκό δίκαιο του Πανδέκτη αποτέλεσε πολιτικό εργαλείο και αντικείμενο έρευνας στη Μεσαιωνική Δύση από τον 11ο αιώνα και εξής (σχολές γλωσσογράφων, μεταγλωσσογράφων, ουμανιστική σχολή, σχολή του φυσικού δικαίου, Ιστορική σχολή του δικαίου), γεγονός που οδήγησε στη διαμόρφωση μιάς κοινής βάσης, πάνω στην οποία στηρίχτηκαν οι δυτικοευρωπαϊκοί κώδικες που είδαν το φως με τη γένεση των εθνικών κρατών τον 19ο αιώνα.

Το μάθημα αυτό έχει ως στόχο την εξοικείωση των φοιτητών με τις ιστορικές καταβολές του δικαίου. Εστιάζει ειδικότερα στην ιστορία των πολιτευμάτων της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας καθώς και τις πηγές του αρχαιοελληνικού και του ρωμαϊκού δικαίου. Διδάσκονται επίσης επιλεγμένοι θεσμοί του ιδιωτικού δικαίου της Αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης.
Από το αρχαίο ελληνικό δίκαιο η ύλη περιλαμβάνει τη νομοθεσία του Ζάλευκου και του Χαρώνδα, τη συγκρότηση και το δίκαιο της Πολιτείας Λακεδαιμονίων, της Πολιτείας Αθηναίων και της Πολιτείας Κρητών.
Από το ρωμαϊκό δίκαιο διδάσκονται οι πηγές του ρωμαϊκού δικαίου κατά τις περιόδους της Βασιλείας, της Δημοκρατίας, της Ηγεμονίας και της Δεσποτείας, τα βασικά θεσμικά γνωρίσματα των πολιτευμάτων αυτών και τα πολιτειακά όργανα που λειτουργούν σε καθεμιά από τις παραπάνω περιόδους. Η ύλη περιλαμβάνει και κάποια στοιχεία ρωμαϊκού ιδιωτικού δικαίου, έτσι όπως αυτό αποτυπώνεται στον Δωδεκάδελτο ρωμαϊκό νόμο.