Η ύλη του μαθήματος περιλαμβάνει επιλογή βασικών εγκλημάτων από το Ειδικό Μέρος του Ποινικού Κώδικα στις ακόλουθες ενότητες:

1. Προσβολές του πολιτεύματος και κατάχρηση εξουσίας 2. Οργανωμένο έγκλημα 3. Τρομοκρατία και πολιτικό έγκλημα 4. Βασικά οικονομικά εγκλήματα 5. Εγκλήματα περί την απονομή της δικαιοσύνης 6. Διαφθορά 7. Κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα

Το μάθημα αφορά το πρόβλημα του εφαρμοστέου δικαίου σε ιδιωτικές σχέσεις με στοιχείο αλλοδαπότητας. Περιλαμβάνει : α) Γενικές αρχές επιλογής εφαρμοστέου δικαίου (δομή κανόνα συνδέσεως, νομικός χαρακτηρισμός, παραπομπή, προδικαστικό ζήτημα, καταστρατήγηση δικαίου, δημόσια τάξη, εφαρμογή αλλοδαπού δικαίου, διαχρονικό δίκαιο). (β) Ειδικό μέρος (εφαρμοστέο δίκαιο στην ικανότητα δικαίου και δικαιοπραξίας φυσικών προσώπων, ικανότητα νομικών προσώπων, τύπο δικαιοπραξίας, οικογενειακές σχέσεις, αδικοπραξίες, συμβατικές ενοχές, σχέσεις εμπράγματου και κληρονομικού δικαίου). (γ) Ζητήματα δικονομικού διεθνούς δικαίου (διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών αποφάσεων, διαιτησία). (δ) Κτήση και απώλεια της ελληνικής ιθαγένειας. Γενικές αρχές δικαίου ιθαγένειας.

Εισηγήσεις του ρωμαϊκού δικαίου κατά την τριμερή του διάκριση σε δίκαιο των προσώπων, των πραγμάτων και των αγωγών: φυσικά πρόσωπα, νομικά πρόσωπα, ρωμαϊκό οικογενειακό δίκαιο, διακρίσεις πραγμάτων, νομή, κυριότητα, δουλείες, εμφύτευση επιφάνεια, εμπράγματη ασφάλεια, κληρονομική διαδοχή, κληρονομία και πραιτορική διακατοχή, διακρίσεις ρωμαϊκών ενοχών, οι ρωμαϊκές συμβάσεις.

Το μάθημα εστιάζει στις σημαντικότερες ιδιαιτερότητες εκείνες που διαφοροποιούν το βυζαντινό νομικό σύστημα από το ρωμαϊκό του υπόβαθρο, πάνω στο οποίο ήταν θεσμικά και ιδεολογικά δομημένο. Η - κάτω από το πρίσμα αυτό- διδασκαλία στρέφεται γύρω από την φύση και τη λειτουργία των πηγών του βυζαντινού δικαίου, την οργάνωση της ανώτατης εξουσίας, την απονομή της δικαιοσύνης και το δίκαιο του γάμου. Επίσης εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίον το κωδικοποιημένο από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό ρωμαϊκό δίκαιο του Πανδέκτη αποτέλεσε πολιτικό εργαλείο και αντικείμενο έρευνας στη Μεσαιωνική Δύση από τον 11ο αιώνα και εξής (σχολές γλωσσογράφων, μεταγλωσσογράφων, ουμανιστική σχολή, σχολή του φυσικού δικαίου, Ιστορική σχολή του δικαίου), γεγονός που οδήγησε στη διαμόρφωση μιάς κοινής βάσης, πάνω στην οποία στηρίχτηκαν οι δυτικοευρωπαϊκοί κώδικες που είδαν το φως με τη γένεση των εθνικών κρατών τον 19ο αιώνα.

Το μάθημα αυτό έχει ως στόχο την εξοικείωση των φοιτητών με τις ιστορικές καταβολές του δικαίου. Εστιάζει ειδικότερα στην ιστορία των πολιτευμάτων της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας καθώς και τις πηγές του αρχαιοελληνικού και του ρωμαϊκού δικαίου. Διδάσκονται επίσης επιλεγμένοι θεσμοί του ιδιωτικού δικαίου της Αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης.
Από το αρχαίο ελληνικό δίκαιο η ύλη περιλαμβάνει τη νομοθεσία του Ζάλευκου και του Χαρώνδα, τη συγκρότηση και το δίκαιο της Πολιτείας Λακεδαιμονίων, της Πολιτείας Αθηναίων και της Πολιτείας Κρητών.
Από το ρωμαϊκό δίκαιο διδάσκονται οι πηγές του ρωμαϊκού δικαίου κατά τις περιόδους της Βασιλείας, της Δημοκρατίας, της Ηγεμονίας και της Δεσποτείας, τα βασικά θεσμικά γνωρίσματα των πολιτευμάτων αυτών και τα πολιτειακά όργανα που λειτουργούν σε καθεμιά από τις παραπάνω περιόδους. Η ύλη περιλαμβάνει και κάποια στοιχεία ρωμαϊκού ιδιωτικού δικαίου, έτσι όπως αυτό αποτυπώνεται στον Δωδεκάδελτο ρωμαϊκό νόμο.

Το Κληρονομικό Δίκαιο στην έννομη τάξη, οι λόγοι της κληρονομικής διαδοχής, η κτήση και η απώλεια του κληρονομικού δικαιώματος (αποδοχή, αποποίηση, αποκλήρωση και αναξιότητα) .

- ΔΙΑΔΟΧΗ ΑΠΟ ΔΙΑΘΗΚΗ : Η έννοια και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της διαθήκης, ο τύπος των διαθηκών, το περιεχόμενο διαθήκης -εγκατάσταση κληρονόμου, κληροδοσία, κληρονομικό καταπίστευμα, υποκατάσταση κληρονόμου και προσαύξηση μερίδας, αιρέσεις και προθεσμίες σε διαθήκη-, προϋποθέσεις κύρους του περιεχομένου της διαθήκης, ανάκληση διαθήκης, δημοσίευση διαθήκης, ερμηνεία διαθηκών και ερμηνευτικοί κανόνες.

- ΕΞ ΑΔΙΑΘΕΤΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ: Τα χαρακτηριστικά της, οι τάξεις της εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής, το κληρονομικό δικαίωμα του επιζώντος συζύγου, η συνεισφορά.

- ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ: Έννοια, σκοπός και νομική φύση του δικαιώματος της νόμιμης μοίρας, δικαιούχοι, ποσοστό και υπολογισμός της νόμιμης μοίρας, προσβολή και προστασία νόμιμης μοίρας.- Προστασία του κληρονόμου.

- Κληρονομητήριο και Αγωγή περί κλήρου.

- Δωρεά αιτία θανάτου. 

Ιστορική πορεία του κυπριακού δικαίου. Ο δικαιϊκός προσανατολισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η πολυδικαιικότητα στο κυπριακό δίκαιο. Το πρόβλημα της γλώσσας. Πηγές και μέθοδοι του κυπριακού δικαίου. Κυπριακή συνταγματική ιστορία. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων. Δεσμευτικότητα των αγγλικών δικαστικών αποφάσεων. Η νομολογία στο κυπριακό δίκαιο. Ανάλυση κυπριακών δικαστικών αποφάσεων (Mustafa Ibrahim κ. λ. π. ). Σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Πρόσφατες τροποποιήσεις του οικογενειακού δικαίου. Αποφάσεις Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σχετικές με την Κύπρο. Γίνεται σύγκριση των θεσμών του κυπριακού δικαίου με τους αντίστοιχους ελληνικούς. 

Βασικός στόχος του μαθήματος είναι, αξιοποιώντας τη γενική νομική προπαίδεια που διαθέτουν πλέον οι φοιτητές, να αναδείξει, συστηματοποιήσει και επεξεργαστεί κριτικά τη μεθοδική πορεία του έργου του ερμηνευτή και εφαρμοστή του δικαίου, ώστε να καταστεί διαυγής ο επιχειρηματολογικός χαρακτήρας του έργου αυτού όσο και η αναγκαιότητα τελικής θεμελίωσης των νομικών κρίσεων σε ηθικοπολιτικές αρχές, άρα και σαφής και συνειδητή η ιδιάζουσα κοινωνική ευθύνη που προσιδιάζει σε όλα τα νομικά επαγγέλματα.

Εννοια, νομική φύση και εθνικότητα του πλοίου. Πλωτά ναυπηγήματα. Τρόπος απόκτησης κυριότητας πλοίου (π.χ. ναυπήγηση, συμβατική μεταβίβαση). Φορείς ναυτιλιακής επιχείρησης. Συλλογική εκμετάλλευση του πλοίου. Συμβάσεις ναυτικής εργασίας (πλοιάρχου-πληρώματος). Πλοηγός και ναυτικός πράκτορας. Νομικό καθεστώς της σύμβασης ναυλώσεως. Ειδικοί τύποι ναύλωσης.