Σελίδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ()

Ο στόχος του μαθήματος είναι διττός: αφενός να παρουσιάσει βασικές αλλαγές που οδήγησαν από την αρχαία στη νέα ελληνική και αφετέρου να περιγράψει τις κύριες πτυχές του συστήματος της νέας ελληνικής. Στη διαχρονική ανάλυση έμφαση θα δοθεί στον τρόπο που αλλάζουν οι γλώσσες και, ειδικότερα, στο πώς άλλαξε η ελληνική γλώσσα, στη σχέση ανάμεσα στην προφορά και στη γραφή από την αρχαία εποχή ως σήμερα, στον τρόπο που εξελίχθηκε το φωνολογικό σύστημα της ελληνικής, στις αλλαγές που συνέβησαν στη μορφολογία και στο λεξιλόγιο, και, τέλος, στην εμφάνιση των νεοελληνικών διαλέκτων. Στη συγχρονική ανάλυση έμφαση θα δοθεί στην παρουσίαση του ονοματικού και του ρηματικού συστήματος της νέας ελληνικής μέσα από γλωσσολογικές αλλά και παιδαγωγικές γραμματικές, στον εντοπισμό προθημάτων και επιθημάτων που εμπλέκονται σε διαδικασίες παραγωγής και σύνθεσης καθώς και στη διερεύνηση προβληματικών κατηγοριών όπως είναι οι προθέσεις, τα επιρρήματα, τα γερούνδια και οι μετοχές. Τέλος, θα γίνει μια αναφορά στο γλωσσικό ζήτημα.

Το μάθημα «Μεσαιωνική ελληνική επική ποίηση» έχει ως αντικείμενο την επική ποίηση που έχει συντεθεί μέσα στη μακρά περίοδο που ορίζει την αποκαλούμενη «Βυζαντινή αυτοκρατορία» (4ος-15ος αιώνας). Ο ορισμός μέρους της μεσαιωνικής ελληνικής ποίησης ως «επικής» απαιτεί την προσοχή του ειδικού μελετητή, αφού στηρίζεται στον διαχωρισμό των λογοτεχνικών ειδών με βάση την αρχαία λογοτεχνία. Το μάθημα εδράζεται στη συμβατική κατηγοριοποίηση της βυζαντινής επικής ποίησης που πρότεινε ο H. Hunger (μυθολογική / ιστορική / διδακτική [επική ποίηση], μυθιστορία) διαγράφοντας παράλληλα τη λεπτή εξελικτική πορεία της μεσαιωνικής γραμματείας, που επέφερε σημαντικές αλλαγές στη μορφή και το περιεχόμενο της σχετικής ποιητικής παραγωγής. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στο πολιτισμικό και πνευματικό πλαίσιο που περιβάλλει τα προς διδασκαλία ποιήματα, καθώς και στον διάλογο μεταξύ μορφής και περιεχομένου, δηλαδή τη χρήση συγκεκριμένων αρχαίων και μεσαιωνικών μέτρων σε σχέση με τις ανά περίπτωση θεματικές. 

Το σεμιναριακό αυτό μάθημα έχει ως στόχο την άσκηση των φοιτητριών/ητών στην εκπόνηση επιστημονικών εργασιών και την εισαγωγή τους στην ερευνητική διαδικασία. Το ερευνητικό αντικείμενο του σεμιναρίου είναι το φύλο και η σεξουαλικότητα στην πρώιμη νεοελληνική λογοτεχνία, με ιδιαίτερη έμφαση σε κείμενα στα οποία εμφανίζονται Αμαζόνες (Διγενής, Φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου) και πόρνες (Σαχλίκης, Κατσούρμπος). Στο θεωρητικό μέρος του μαθήματος θα παρουσιαστούν βασικές εννοιολογικές διακρίσεις και κεντρικά θέματα που αφορούν τις σπουδές φύλου, αλλά και ειδικότερα θέματα που σχετίζονται με το θεσμό της πορνείας, τον έρωτα και τις έμφυλες ανατροπές. Η εκπόνηση εργασίας είναι υποχρεωτική και οι εργασίες είναι απαλλακτικές. 

Σκοπός του μαθήματος είναι η γνωριμία με τους συγγραφείς που έδρασαν την περίοδο της Εικονομαχίας (από τα μέσα του 8ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 9ου αιώνα) και τα κείμενα που γράφτηκαν αυτή την εποχή, αλλά και ορισμένα μεταγενέστερα κείμενα που αναφέρονται σ᾽ αυτή την περίοδο.

Με βάση το σώμα της καβαφικής ποίησης αλλά και των πιο προσωπικών κειμένων (Σημειώματα, Επιστολές), στόχος του μαθήματος είναι να διερευνηθεί η σχέση του “ποιητή-αναγνώστη” Κ. Π. Καβάφη με τη βυζαντινή λογοτεχνία και να περιγραφεί ο μηχανισμός της ποιητικής δημιουργίας ως καθρέφτης της μυστικής ζωής των άλλων κειμένων. Με άξονα την "ιστορική μέθοδο" του Αλεξανδρινού, έμφαση θα δοθεί στο πώς ενσωματώνονται στην καβαφική τυπολογία οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, πώς εξιστορείται και παρωδείται η περίπτωση του Ιουλιανού στις πιο κρίσιμες και αντιφατικές ακμές του, πώς τα βυζαντινά μοτίβα απηχούν το μεταρομαντικό πνεύμα στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία. 

Σελίδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ()