Σελίδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ()

Το μάθημα εισάγει τους φοιτητές στα επίπεδα γλωσσικής ανάλυσης. 

Το χρονικό άνυσμα του μαθήματος περιλαμβάνει 3 περιόδους: 1) τη Μεσοπολεμική πεζογραφία (1914-40) με τις δύο υποπεριόδους (1914-30, 1930-40) 2) τη Μεταπολεμική πεζογραφία (1940-67 ή 1974) 3) τη Σύγχρονη πεζογραφία (1974 έως σήμερα) Πρόκειται για εκτεταμένο χρονικό άνυσμα με δραματικά γεγονότα σε παγκόσμιο και ελληνικό επίπεδο (π.χ. Μικρασιατική Καταστροφή, Εμφύλιος), τα οποία μετασχημάτισαν έθνη, κοινωνίες, πολιτικά συστήματα και κατ' επέκταση το άτομο και τη σχέση του με τον κόσμο. Συγχρόνως, πρόκειται για μια εποχή στην οποία αναδύθηκαν καινούρια ρεύματα (μοντερνισμός, μεταμοντερνισμός) ή αναβίωσαν σε καινούρια μορφή παλαιότερα (ρεαλισμός), καθώς και καινούρια λογοτεχνικά είδη. Στο μάθημα θα εξεταστούν συγκεκριμένα μυθιστορήματα ή διηγήματα, κυρίως από τις πρώτες δύο υποπεριόδους, με έμφαση –κατά περίπτωση– στο πώς προσελήφθησαν ή πώς και πόσο αφομοιώθηκαν συγκεκριμένα ρεύματα ή είδη για την έκφραση προβληματισμών γύρω από το άτομο, την ιστορία και την κοινωνία.

Το μάθημα χαρτογραφεί την οδύσσεια του στοχασμού και της πνευματικότητας του Ν. Καζαντζάκη, όπως καταγράφεται στην ποιητική του, από τα πρώιμα πεζά κείμενα μέχρι τη φιλοσοφική παγίωση της Ασκητικής (πλάγια γράμματα), τη μυθοπλαστική κορύφωση της Οδύσσειας (πλάγια γράμματα) και τη συνακόλουθη πεζογραφική διάχυση, με ειδολογική μεταβολή, στα μυθιστορήματα της ωριμότητας, με κεντρικό το Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά (πλάγια γράμματα). Στη μελέτη συμπεριλαμβάνεται και το σώμα των ταξιδιωτικών κειμένων, τα οποία συμβάλλουν με τη δική τους δυναμική στη διαμόρφωση και αποτύπωση της «κοσμοαντίληψης» και της πνευματικής φυσιογνωμίας του Καζαντζάκη. 

Το αντικείμενο του μαθήματος θα εστιάσει φέτος σε θέματα ψηφιακών κειμενικών σπουδών, με έμφαση στην “υπερκειμενική” λογοτεχνία, τις εκδοχές του κειμένου στο διαδίκτυο, τις ψηφιακές εκδόσεις και τη εξοικείωση με ψηφιακά εργαλεία για τη μελέτη και τη διδακτική των κειμένων. 

Το μάθημα εξετάζεται με μικρές εργασίες κατά τη διάρκεια της υλοποίησής του.

Το διήγημα στην Ευρώπη και την Αμερική κατά τον 19ο αιώνα Εξετάζονται οι κοινοί άξονες (θεωρητικοί, θεματικοί, πολιτισμικοί) σε διηγήματα των E.T.A. Hoffmann, Nikolai Gogol, Feodor Dostoyevsky, Edgar Allan Poe, Henry James, R. Kipling, Honoré de Balzac, Guy de Maupassant, κ.ά. όπως και των Δ. Βικέλα, Γ. Βιζυηνού, Μ. Μητσάκη, Αλ. Παπαδιαμάντη.

Στόχος του μαθήματος αυτού είναι η σε βάθος γνωριμία με δύο μείζονα κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, που το ένα (Ερωτόκριτος) με σιγουριά και το δεύτερο (Θυσία του Αβραάμ) με επιφυλάξεις αποδίδονται στον κρητικό ποιητή Βιτσέντζο Κορνάρο. Προηγείται μια γενικότερη εισαγωγή στην Κρητική Λογοτεχνία, και εξετάζονται επίσης (πριν από τον σχολιασμό εκτενών αποσπασμάτων των έργων) ζητήματα όπως το είδος στο οποίο ανήκει κάθε κείμενο, η ποιητική του, η μετρική και η ρητορική του, η προσωπικότητα του ποιητή και τα πρότυπα που χρησιμοποίησε. Στις τελευταίες παραδόσεις θα εξεταστεί η απήχηση των έργων στη μεταγενέστερη λογοτεχνία, στη δημοτική ποίηση, και στις τέχνες (μουσική, εικαστικές τέχνες).

Με βάση το σώμα της καβαφικής ποίησης αλλά και των πιο προσωπικών κειμένων (Σημειώματα, Επιστολές), στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση με τις αισθητικές δυνατότητες και υπερβάσεις της ποίησης του Κ. Π. Καβάφη. Ιδιαίτερα θα εξεταστεί η στάση της κριτικής απέναντι στην ποίηση του Αλεξανδρινού και θα διερευνηθεί πώς η σχέση αυτή επηρεάζει και διαμορφώνει τα όρια της ποιητικής ανάγνωσης σ΄ ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο λογοτεχνικό τοπίο. 

Στο μάθημα εξετάζονται βασικές θεματικές της Κοινωνιογλωσσολογίας όπως η γλωσσική διαφοροποίηση ή ποικιλότητα ανάλογα με την κοινωνική δομή, γεωγραφικές και κοινωνικές ποικιλίες, γλωσσική αλλαγή, κοινωνικά δίκτυα και κοινότητες πρακτικής, σχέση γλώσσας, νόησης και πολιτισμού, γλωσσική ευγένεια, σχέση γλώσσας και κοινωνικού φύλου, κοινωνικές πράξεις στη διεπίδραση, διγλωσσία και πολυγλωσσία, εναλλαγή κωδίκων και στάσεις απέναντι στη γλώσσα.

Στόχος του μαθήματος της διδακτικής της λογοτεχνίας είναι να προσφέρει μεθόδους και εργαλεία για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας στη Μέση Εκπαίδευση. Ειδικότερα, περιλαμβάνει ενότητες που αφορούν την εννοιολογική προσέγγιση της λογοτεχνίας, τη στοχοθεσία του μαθήματος της λογοτεχίας και την παρακολούθηση της ιστορικής εξέλιξής του στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, την αξιοποίηση θεωριών της μάθησης και θεωριών της λογοτεχνίας στη διδακτική πράξη, τις νέες τάσεις των ΑΠΣ, τη σύνδεση της διδακτικής της λογοτεχνίας και των ΤΠΕ, τις σύγχρονες ερμηνευτικές στρατηγικές για τη διδασκαλία της ποίησης και της πεζογραφίας, την παρουσίαση σεναρίων διδασκαλίας της λογοτεχνίας και διαθεματικών διδακτικών προσεγγίσεων. 

Ο Σενέκας θεωρείται σήμερα ένας από τους κορυφαίους στοχαστές της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου. Ασπαζόμενος τον Στωικισμό και γράφοντας στη λατινική γλώσσα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της φιλοσοφικής σκέψης των Ρωμαίων, ενώ οι ιδέες που εκφράζει μέσα από τα έργα του επηρέασαν τη μετέπειτα φιλοσοφία από τα χρόνια του Χριστιανισμού έως και την Αναγέννηση. Η φιλοσοφία του Σενέκα χαρακτηρίζεται από την ποικιλία των λογοτεχνικών ειδών στην οποία έχει παραδοθεί (διατριβές/επιστολές/τραγωδίες). Στο πλαίσιο του μαθήματος θα εξεταστούν ορισμένες από τις περίφημες Ηθικές Επιστολές (Epistulae Morales) προς τον Λουκίλιο και αποσπάσματα από τα έργα De Providentia (Περί θείας Πρόνοιας) και De Vita Beata (Για μια ευτυχισμένη ζωή). 

Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στη νεοελληνική ποίηση από το 1914 ώς τις μέρες μας, και αποσκοπεί σε μια πρώτη παρουσίαση και γνωριμία με το έργο των πιο σημαντικών ποιητών που πρωτοεμφανίστηκαν στο διάστημα αυτό. Σε κάθε διδακτική ενότητα θα εξετάζονται ποιητές και κείμενά τους, με έμφαση σε ζητήματα θεματικής και μορφής, ενώ παράλληλα θα επιχειρείται η τοποθέτησή τους στο ιστορικό πλαίσιο της σύγχρονης Eλλάδας. Με τον τρόπο αυτό οι φοιτη­τές/φοιτήτριες θα μπορέσουν να αποκτήσουν μια συνολική εικόνα τόσο για την ποιητική παρα­γωγή της περιόδου, όσο και για τις κοινωνικές, πολιτικές, πολιτισμικές συνθήκες στις οποίες έζησαν και έγραψαν οι ποιητές, καθώς επίσης και για τους λογοτεχνικούς θεσμούς: γενιές, σχο­λές, ρεύματα και κινήματα, λογοτεχνικά περιοδικά. 

Σελίδα: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ()