Σελίδα: 1 2 3 4 ()

Aυτό το μάθημα προσφέρει μια πρώτη συστηματική, επιστημονική και βιωματική επαφή με το βυζαντινό μουσικό πολιτισμό. Το μάθημα οργανώνεται βάσει των εξής επτά θεματικών κύκλων: α. Στοιχεία βυζαντινού πολιτισμού (άσπρες καρτέλες), β. Η Βυζαντινή Μουσικολογία (κόκκινες καρτέλες), γ. Ο λειτουργικός τόπος (πράσινες καρτέλες), δ. Η υμνογραφία (ροζ καρτέλες), ε. Η μουσική θεωρία, η σημειογραφία και η οκταηχία (κίτρινες καρτέλες), στ. Η μελουργία (γαλάζιες καρτέλες), ζ. Η κοσμική μουσική (πορτοκαλί καρτέλες). Παράλληλα ο φοιτητής/φοιτήτρια εισάγεται στην επιστημονική εργασία με πηγές, πληροφορείται σχετικά με τους κανόνες συγγραφής επιστημονικού δοκιμίου και στην ακρόαση βυζαντινής μουσικής. Μια επίσκεψη στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού και μια επιτόπια έρευνα για τον Ακάθιστο Ύμνο συμπληρώνουν το μάθημα. 

Μελέτη ιστορικά σημαντικών μουσικών στυλ μέσα από την ανάλυση αντιπροσωπευτικών έργων. Αναλυτική προσέγγιση και κατανόηση των συνθετικών συστημάτων και των δομικών χαρακτηριστικών τους. Επιβεβαίωση της κατανόησης μέσα από τη σύνθεση μικρών έργων δεδομένου ύφους. Σταθμοί στη μελέτη: κλασικισμός (παραλλαγές, φόρμα σονάτα), ρομαντισμός (ελεύθερη φόρμα, lied), όψιμος ρομαντισμός (υπερ-χρωματικό έργο), πρώιμος 20ος αιώνας (πολυτροπικό ή δωδεκάφθογγο ή ατονικό έργο). 

Ανάλυση σύνθετων μουσικών μορφών και αρμονικών ιδιωμάτων που αναπτύχθηκαν στη δυτική μουσική παράδοση του 19ου και του 20ου αιώνα. Δίνεται έμφαση στη χρωματική αρμονία του 19ου αιώνα και γίνεται εισαγωγή στις τεχνικές του πρώιμου 20ου αιώνα. Αναλυτική εφαρμογή και άσκηση στις μουσικές υφές και μορφές του 19ου αιώνα (σύνθετες τριμερείς φόρμες, επεκτάσεις της φόρμας σονάτας, κονσέρτο, ανοιχτές φόρμες, προγραμματική μουσική, εθνική μουσική, κα) και του 20ού αιώνα (ιμπρεσσιονισμός, πολυτροπικότητα, ελεύθερη ατονικότητα). 

Στο μάθημα αυτό οι φοιτητές θα έρθουν σε επαφή με νέες τεχνολογίες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για την δημιουργία διαδραστικών ηχητικών και οπτοκοακουστικών εγκαταστάσεων. Οι θεματικές ενότητες που θα καλυφθούν περιλαμβάνουν:

  • Εισαγωγή: (ιστορία των διαδραστικών συστημάτων, σύγχρονες τάσεις).
  • Ηλεκτρισμός (βασικές έννοιες).
  • Κυκλώματα: Στοιχεία ηλεκτρονικών κυκλωμάτων (LED, Αντιστάσεις, Δίοδοι, Transistors, switches).
  • Αισθητήρες: (Πίεσης, φωτός, κίνησης, απόστασης). Προγραμματισμός Arduino.
  • Μικροελεγκέτες (Microcontrollers): Arduino, ESP8266
  • Μικρουπολογιστές (MicroComputers): Raspberry Pi
  • Επεγεργασία ήχου, εικόνας / SuperCollider, Pure-Data, Processing.
  • Προγραμματισμός Μικροελεγκτών Arduino IDE, Python.
  • Τεχνικά και αισθητικά ζητήματα σχετικά με το στήσιμο μιας εγκατάστασης.
  • Συνεργατική δράση για την επίτευξη ενός πολύπλοκου καλλιτεχνικού στόχου.

Στο εργαστηριακό αυτό μάθημα γίνεται η συνθετική προσέγγιση των βασικών αρχών της οργανικής πολυφωνίας του 17ου-18ου αιώνα (ευρωπαϊκό μπαρόκ) με άξονα τη φούγκα ως την αντιπροσωπευτικότερη συνθετική πρακτική της εποχής. Oι φοιτητές πρέπει, με το πέρας του μαθήματος, να είναι ικανοί να συνθέσουν μία 3φωνη μικρή φούγκα (fughetta) σύμφωνα με τις τεχνικές και το στυλ της πολυφωνίας του Μπαρόκ (18ος αιώνας) 

Η ραγδαία εξέλιξη της μουσικής τεχνολογίας με τη χρήση των ηλεκτρονικών μουσικών οργάνων και των υπολογιστών στην πολυκάναλη ηχογράφηση, έχουν αλλάξει δραστικά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η μουσική παραγωγή. Το εξαμηνιαίο μάθημα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα σύγχρονων τεχνολογιών και τεχνικών που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία της μουσικής παραγωγής και της μουσικής επένδυσης κινούμενης εικόνας όπως: Αρχιτεκτονική και συνδεσμολογίες συστημάτων MIDI & Digital Audio. Λογισμικό και τεχνικές πολυκάναλης ηχογράφησης. Ψηφιακή επεξεργασία του ήχου. Τεχνικές mixing & mastering. Μουσική επένδυση κινούμενης εικόνας,γραφικών και σχεδίων. 

Προετοιμασία & συναυλιακή παρουσίαση ατομικών & ομαδικών αυτοσχεδιασμών & πειραματικών συνθέσεων, ιστορικού & σύγχρονου ρεπερτορίου, μαζί με συνθέσεις φοιτητών. 

Εισαγωγή στις έννοιες των δια-μέσων (intermedia) και της ανοιχτής φόρμας (open form). Ιστορική & στυλιστική επισκόπηση στο ρεπερτόριο από το 1950 και μετά. Υλοποίηση & δημιουργία πρωτότυπων δια-μεσικών συνθέσεων με χρήση στατικής & κινούμενης εικόνας, διαφορετικών ειδών κειμένου, κίνησης και ήχου. 

Introduction to intermedia and open form. Historical and style-based overview of relevant post-1950 examples. Realisation & creation of original intermedial compositions using different types of still & moving images, texts, gestures and sounds.

Στο μάθημα επεξηγούνται οι βασικοί τύποι εκδόσεων μουσικών χειρογράφων (facsimile, urtext, performance, critical), τα χαρακτηριστικά της κάθε μίας περίπτωσης, ο τρόπος εργασίας για την εκπόνηση μιας μουσικής έκδοσης, η ενδελεχής εξέταση του χειρογράφου και τα προβλήματα που μπορεί να έχει (λάθη, δυσανάγνωση, περίπτωση διπλών/πολλαπλών εκδοχών, έλλειψη στοιχείων κλπ.). Αναλύονται περιπτώσεις χειρογράφων ελλήνων συνθετών (με διαβαθμισμένη δυσκολία). Συζητώνται ζητήματα κριτικού σχολιασμού βάσει βιβλιογραφίας και πηγών. Αναλύονται τα στάδια μετάβασης του χειρόγραφου υλικού σε ηλεκτρονική μορφή. Κάθε φοιτητής αναλαμβάνει την έκδοση ενός χειρόγραφου έργου/αποσπάσματος έργου ενός έλληνα συνθέτη σε μορφή κριτικής έκδοσης. 

Εισαγωγή στην έννοια της μουσικής μορφής και των στοιχείων της (μοτίβο, φράση, περίοδος, κλπ). Εισαγωγή στην αναγωγική μεθοδολογία και στην ιεραρχική οργάνωση της μορφής. Αναλυτική εφαρμογή και άσκηση στα αρμονικά ιδιώματα και στις μουσικές μορφές του 17ου και 18ου αιώνα (διμερείς και τριμερείς μορφές, αντιστικτικές μορφές, παραλλαγές, μορφή σονάτας, ρόντο, κα).

Εξετάζοντας την όπερα ως μια πολύπλοκη συνθετική δημιουργία, στόχος του μαθήματος είναι να παρουσιάσει μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα τις χαρακτηριστικές μορφές και τα μεμονωμένα είδη του είδους αυτού σύνθεσης. Το μάθημα είναι σεμιναριακού τύπου και προσφέρει μέσω των εργασιών και της διαδραστικής συμμετοχής τις βασικές γνώσεις για τα ιστορικά στάδια ανέλιξης της όπερας κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Προτείνονται προς εξέταση θέματα δραματουργίας και μουσικής ανάλυσης αντιπροσωπευτικών έργων, που συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της δομής των μουσικών έργων. Επιπλέον θα εξεταστούν οι διάφορες μουσικές μορφές, που καθιερώθηκαν στην όπερα από το 1600 έως το 1800. Στο πλαίσιο του σεμιναρίου οι ερευνητικές εργασίες θα εξετάσουν, εκτός τούτων, την ιστορική εξέλιξη της όπερας σε σχέση με την ανάπτυξη των επιμέρους εθνικών παραδόσεων που παρατηρήθηκαν στην Ιταλία, την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, όπου καλλιεργήθηκαν συγκεκριμένα μουσικοδραματουργικά πρότυπα στα μεμονωμένα είδη όπερας. Συγκεκριμένα θα εξεταστούν όπερες των συνθετών: Μοντεβέρντι, Καβάλλι, Πέρσελ, Χαίντελ, Ραμώ, Γκλουκ και Μότσαρτ.

MUSIC IN THE 17th CENTURY.pdfMUSIC IN THE 17th CENTURY.pdf

Tο μάθημα απευθύνεται σε πρωτοετείς φοιτητές/ φοιτήτριες και αποτελεί ένα είδος εισαγωγής στα διάφορα γνωστικά αντικείμενα της Μουσικολογίας. Στο μάθημα προσφέρονται οι βασικές γνώσεις γύρω από την εξέλιξη της Μουσικολογίας ως επιστήμης και εξετάζονται αναλυτικά οι ειδικοί τομείς και τα επιστημονικά-καλλιτεχνικά πεδία της. Συγκεκριμένα εξετάζονται οι θεματικές ενότητες:

  • 1. Οι κλάδοι της Μουσικολογίας: α) Ιστορική μουσικολογία β) Συστηματική μουσικολογία γ) Εθνομουσικολογία δ) Εφαρμοσμένη μουσικολογία
  • 2. Η σχέση της μουσικολογίας με τις άλλες επιστήμες και η εξέλιξή της.
  • 3. Τα πεδία εφαρμογής της μουσικολογίας στους διάφορους τομείς της σύγχρονης μουσικής ζωής (εκτέλεση και ερμηνεία μουσικών έργων, μουσική κριτική, μουσική παιδεία, μουσική τεχνολογία, δισκογραφία, εκδόσεις μουσικών έργων και επιστημονικών ερευνών, κ.λ.π.).
  • 4. Η βασική μουσικολογική βιβλιογραφία (πηγές, βοηθήματα, περιοδικά και διάφορες ειδικές ξενόγλωσσες εκδόσεις).
  • 5. Οι μέθοδοι της μουσικολογικής εργασίας (τρόποι σύνταξης μιας επιστημονικής μουσικολογικής εργασίας, ανάγνωση και ανάλυση ειδικών κειμένων, ειδική ορολογία, τρόποι τεκμηρίωσης και συστήματα ανάλυσης).
  • 6. Η επιστήμη της μουσικολογίας στον ελληνικό χώρο: προβληματισμοί και στόχοι. 

Το μάθημα της Αντίστξης είναι ένα εργαστηριακό μάθημα στο οποίο οι φοιτητές έρχονται σε επαφή με τις τεχνικές σύνθεσης της εποχής της Αναγέννησης. Το μάθημα πλαισιώνεται από μια σειρά ασκήσεων σύνθεσης δίφωνων έργων μικρής διάρκειας (ασματικές φούγκες, κανόνες, αναστρεφόμενη αντίστιξη) καθώς και από αναλύσεις έργων της συγκεκριμένης ιστορικής περιοδου. Mέσα από αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία οι φοιτητές θα αποκτήσουν δεξιότητα στην διαχείριση τουλάχιστον δύο ηχητικών επιπέδων (audio streams) και θα κατανοήσουν καλύτερα την μουσική πάνω στην οποία βασίστηκε όλη η μετέπειτα, εντυπωσιακή, εξέλιξη της πολυφωνίας στη Δυτική Ευρώπη. 

Σελίδα: 1 2 3 4 ()