Ο βασικός στόχος του μαθήματος είναι διττός: αφενός να θέσει το ζήτημα της κειμενικότητας και της κειμενικής τυπολογίας στο πλαίσιο του διαδικτύου, και αφετέρου να διερευνήσει τη μορφή, το περιεχόμενο και τις λειτουργίες ελληνικών ιστοτόπων που φιλοξενούν ψηφιακές εκδοχές μαζικής ενημέρωσης (ηλεκτρονικές εκδόσεις εφημερίδων, διαδικτυακές εφημερίδες, ιστολόγια κ.ά.). Στο θεωρητικό μέρος του μαθήματος αναλύονται, από τη σκοπιά της κειμενογλωσσολογίας και της ανάλυσης λόγου, οι έννοιες του ‘κειμένου’ και του ‘υπερκειμένου’, οι ιδιότητες των ηλεκτρονικών κειμένων, τα εργαλεία της γλωσσολογίας του υπερκειμένου (διάδραση και διαδραστικότητα, σύνδεσμοι και δίκτυα, συνοχή και συνεκτικότητα) και, στη συνέχεια, παρουσιάζονται προτάσεις για την ταξινόμηση των ψηφιακών (διαδικτυακών) ειδών λόγου και ιδιαίτερα των δημοσιογραφικών. Στο εμπειρικό μέρος προσφέρονται δειγματικές αναλύσεις του (υπερ)κειμενικού προφίλ ελληνικών διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης ενώ ταυτόχρονα γίνονται συγκρίσεις με ομόλογα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης (για παράδειγμα, ανάμεσα στη γραφή μιας έντυπης και μιας ηλεκτρονικής ή πλήρως διαδικτυακής εφημερίδας). 

Η πολιτισμική πολιτική αποτελεί έναν τομέα της δημόσιας πολιτικής που έχει γνωρίσει έντονη ανάπτυξη παγκοσμίως από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Αρκετές από τις χαρακτη-ριστικές πρακτικές και αντιλήψεις της, όμως, ξεκίνησαν ή και εδραιώθηκαν σε παλαιότερες εποχές. Το μάθημα ξεκινά εξετάζοντας το σύγχρονο περιεχόμενο και πεδίο της πολιτισμικής πολιτικής, καθώς και τα κύρια στάδια της ιστορικής εξέλιξής της έως σήμερα. Ακολούθως, εξετάζονται τα κύρια μοντέλα της σύγχρονης πολιτισμικής πολιτικής, αναλύοντας τις κοινωνικές, οικονομικές, ιδεολογικές και πολιτικές παραμέτρους τους (λ.χ. ρόλος κράτους/πολιτών, προπαγάνδας και επίδειξης, τρόποι χρηματοδότησης, οικονομικός και κοινωνικός αντίκτυπος, έννοιες πολιτισμικών δικαιωμάτων και πολυπολιτισμικότητας). Ιδιαίτερη έμφαση, τέλος, δίνεται στις βασικές αρχές σχεδιασμού και αξιολόγησης της πολιτισμικής πολιτικής, καθώς και στην κριτική χαρτογράφηση της σύγχρονης ελληνικής και ευρωπαϊκής πολιτισμικής πολιτικής. 

Στο δίπτυχο αυτό μάθημα εξετάζονται οι διασταυρώσεις της δημοσιογραφίας αφενός με την πειθώ και το επιχείρημα και αφετέρου με τον ερμηνευτικό/αξιολογικό λόγο περί τέχνης, καθώς και με τη δυναμική του έντεχνου λόγου. Μετά από μια τυπολογική χαρτογράφηση της δημοσιογραφικής αποικίας των σχολιαστικών ειδών επιχειρείται η ένταξη στο πολιτισμικό/ιδεολογικό και συμφραστικό πλαίσιό τους (αξίες, στάσεις, στερεότυπα, θεματολογία, ‘συγγραφέας’, στοχευόμενο αναγνωστικό κοινό, τροπικότητες της γραφής), ενώ ταυτόχρονα συζητείται η τοπολογία και η συμβολική αξία των σχολιαστικών άρθρων ως σημειωτικών αντικειμένων μέσα στην εφημερίδα, το περιοδικό ή το ραδιοτηλεοπτικό πρόγραμμα. Στη συνέχεια, μελετώνται, με τη βοήθεια μικρών σωμάτων κειμένων, τα μακρο-δομικά (επιχειρηματολογία, αξιολόγηση, αφήγηση, περιγραφή) και μικρο-δομικά χαρακτηριστικά (υφολογικό προφίλ) αντιπροσωπευτικών ειδών όπως το κύριο άρθρο, το σχόλιο, η επιφυλλίδα, η κριτική των τεχνών (λογοτεχνία, θέατρο, εικαστικά κλπ), το χρονογράφημα, το ευθυμογράφημα, οι προσωπικές στήλες συγγραφέων.

Το μάθημα πραγματεύεται τη συμβολή των πολιτισμικών πολιτικών στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πόλεων και των κοινοτήτων, καθώς και στην τόνωση της ταυτότητας, της κοινωνικής συνοχής και της δημιουργικότητάς τους. Εστιάζοντας στις πολιτισμικές πολιτικές που εκπονούνται σε επίπεδο περιφέρειας, δήμων και μη κερδοσκοπικών οργανισμών, και αντλώντας από κατάλληλα επιλεγμένες περιπτώσεις διεθνών καλών πρακτικών, το μάθημα συνεξετάζει τον κόσμο των τεχνών και των πολιτισμικών οργανισμών, τον αστικό σχεδιασμό και την αστική αναβίωση, την κοινωνική συμμετοχή και την ανάπτυξη κοινού, την πολιτισμική κληρονομιά και τον πολιτισμικό τουρισμό, σε μια πολυδιάσταση προσέγγιση στα ζητούμενα και τις προκλήσεις του σύγχρονου πολιτισμικού σχεδιασμού. 

Στο συγκεκριμένο μάθημα μελετάται και προσεγγίζεται διεπιστημονικά  η  ηλεκτρονική και εξ αποστάσεως εκπαιδευτική διαδικασία και η χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορίας της Επικοινωνίας.

Στο πρώτο μέρος του μαθήματος, γίνεται αναφορά στις θεωρίες μάθησης, τα μαθησιακά στιλ και τα είδη  τυπικής και μη τυπικής εκπαίδευσης. Εξετάζονται οι στρατηγικές διδασκαλίας και μάθησης, παρουσιάζονται σενάρια και μοντέλα ηλεκτρονικής και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και αναλύονται τα μειονεκτήματα και πλεονέκτηματα τους. Γίνεται ιστορική επισκόπηση της εκπαιδευτικής τεχνολογίας και παρουσιάζονται τα βασικά εργαλεία, συστήματα και επικοινωνιακές τεχνολογίες που υποστηρίζουν όλα τα σενάρια ηλεκτρονικής εκπαίδευσης.

Το δεύτερο μέρος του μαθήματος απαιτεί κριτική ανάλυση και αξιολόγηση ηλεκτρονικών μαθησιακών περιβαλλόντων και στη συνέχεια καλούνται οι συμμετέχοντες να εργαστούν ατομικά ή ομαδικά και να χρησιμοποιήσουν εργαλεία που διδάχθηκαν και με τις γνώσεις που απέκτησαν να σχεδιάσουν ηλεκτρονικό μαθησιακό υλικό για συγκεκριμένο σενάριο διδασκαλίας.

Το μάθημα εισάγει στην Έννοια και την Πρακτική της Επικοινωνίας και των Δημοσίων Σχέσεων. Προσδιορίζει το πεδίο και παρουσιάζει τη δυναμική της Επικοινωνίας και των Δημοσίων Σχέσεων στην εποχή της Οικονομίας της Πληροφορίας και του Κυβερνοχώρου. Παρουσιάζει συγκεκριμένες εφαρμογές τους σε τοπικά, εθνικά και υπερσυνοριακά περιβάλλοντα, ενώ δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην αξιοποίηση των καινοτομιών της επικοινωνίας στη σύγχρονη διοίκηση από την πλευρά φορέων τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα. Προσεγγίζουμε τις Νέες Τεχνολογίες και τα Νέα Μέσα που αξιοποιούνται ήδη, αλλά και τις Νέες Επικοινωνιακές Σχέσεις, όπως διαμορφώνονται στις μέρες μας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην Επιχειρησιακή Επικοινωνία στο Πλαίσιο νέων μορφών επιχειρηματικότητας. Αναλύεται ο Σκοπός και ο Ρόλος της Επιχειρησιακής Επικοινωνίας στη Σύγχρονη Διοίκηση. Επισημαίνουμε ακόμη τη σημασία των κοινωνικών επιπτώσεων και των πολιτισμικών διαφορών και παρουσιάζουμε το Μεσογειακό Μοντέλο. Eστιάζουμε ακόμη σε παραμέτρους όπως η Επικοινωνία Εταιρικής και Κοινωνικής Ευθύνης, με έμφαση στις κοινωνικά υπεύθυνες πρακτικές και στην έννοια της λογοδοσίας των Επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο της εκπόνησης και της άσκησης Επικοινωνιακής Πολιτικής, προσδιορίζουμε τις Στρατηγικές Παραμέτρους, όπως το δομικό, λειτουργικό και θεσμικό Περιβάλλον. Πραγματευόμαστε στρατηγικές έννοιες κλειδιά, όπως επικοινωνία και διοίκηση, ηγεσία, αποτελεσματική λήψη αποφάσεων, διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού, παρακίνηση εργαζομένων, δυναμική ομάδων, επίλυση συγκρούσεων, επικοινωνιακή διαχείριση συγκρούσεων και κρίσεων. Τέλος, στο εφαρμοστικό-εργαστηριακό σκέλος του μαθήματος, αναφορικά με παραμέτρους Εξωτερικής και Εσωτερικής Επικοινωνίας των οργανισμών, διοργανώνουμε – ως συμπληρωματική μορφή εξέτασης – ασκήσεις προσομοίωσης. Σε αυτές, οι ενδιαφερόμενοι φοιτητές/τριες καθοδηγούνται να εκπονήσουν, να διεξάγουν και να παρουσιάσουν ‘πολιτικές επικοινωνίας’ ενός συγκεκριμένου φορέα, σε θεματικές ενότητες όπως η Εταιρική Επικοινωνία, η Επιχειρησιακή Καθημερινότητα ή τα Επικοινωνιακά Σχέδια Δράσης.

Το μάθημα εστιάζει στους τρόπους με τους οποίους οι τεχνολογικές εξελίξεις επηρεάζουν τη δημιουργία, την παραγωγή, τη διάδοση και την πρόσληψη πολιτιστικών αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και στις μεταβολές που επιφέρουν στις σχέσεις ανάμεσα στους δημιουργούς, τους πολιτιστικούς οργανισμούς (κερδοσκοπικούς και μη) και το κοινό. Έμφαση δίνεται στις νέες δυνατότητες και τις προκλήσεις που εμφανίζονται για τους δημιουργούς, τους οργανισμούς και τα ακροατήρια. Παράλληλα, αναλύονται οι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαχείριση της καινοτομίας. Το μάθημα προσανατολίζεται και σε πρακτικές εφαρμογές, οι οποίες έχουν ιδιαίτερη σημασία για την κατανόηση και την αξιοποίηση των νέων δυνατοτήτων, αλλά και για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων από μελλοντικά στελέχη πολιτιστικών οργανισμών.

Ύστερα από μια σύντομη εισαγωγή στις θεμελιώδεις αρχές της πνευματικής ιδιοκτησίας και στις βασικές της έννοιες, θα εξετάσουμε την πολιτική που ακολουθείται την τελευταία 15ετία στο πεδίο των πνευματικών δικαιωμάτων, ενόψει, ιδίως της έλευσης της ψηφιακής τεχνολογίας και της συγκρότησης των διαδραστικών δικτύων επικοινωνίας.

Το μάθημα αυτό διαπραγματεύεται τη διδασκαλία περιβαλλόντων δημιουργίας εφαρμογών για έξυπνες φορητές συσκευές (smartphones, tablets). Ειδικότερα εστιάζει στην παραγωγή εφαρμογών για λειτουργικό σύστημα Android

Το μάθημα έχει ως στόχο την παρουσίαση των εννοιών, των αναλυτικών εργαλείων και των μεθόδων έρευνας στην ποιοτική κοινωνική έρευνα, καθώς και την εξοικείωση των φοιτητών με τις εφαρμογές των μεθόδων ποιοτικής έρευνας στη μελέτη των μέσων επικοινωνίας. Καλύπτει θέματα της επιστημολογίας της ποιοτικής κοινωνικής έρευνας, της ανάλυσης λόγου, της συνέντευξης, της εθνογραφικής έρευνας, της ανάλυσης περίπτωσης, της ανάλυσης εικόνας, και των ομάδων εστίασης.

Το μάθημα εστιάζει στην έννοια του μιντιακού εγγραμματισμού (media literacy) μέσα από το πρίσμα των μετεξελίξεων που έχουν εισάγει ψηφιακά νέα μέσα. Η παιδεία για τα μέσα προσδιορίζεται ως μιντιακή ικανότητα που περιλαμβάνει α. τεχνικές δεξιότητες (πρόσβαση στα μέσα επικοινωνίας), β. γνωστικές δεξιότητες (κατανόηση, ανάλυση και κριτική αξιολόγηση του μιντιακού περιεχομένου) και γ. επικοινωνιακές και κοινωνικές δεξιότητες (δυνατότητες προσωπικής έκφρασης και δημιουργίας σε διαφορετικά περιβάλλοντα). To μάθημα εισάγει τους/τις φοιτητές/ήτριες στη βιβλιογραφία και στην εφαρμοσμένη γνώση γύρω από το νέο ψηφιακό εγγραμματισμό, εξετάζοντας θέματα όπως: εργαλεία για την κριτική πρόσληψη της πληροφορίες, βέλτιστες πρακτικές για την ατομική ψηφιακή συμμετοχή και τη συλλογική συμμετοχική κουλτούρα, χρήση των συνεργατικών και συμμετοχικών μέσων.

Το μάθημα πραγματεύεται το θέμα της δημοσιογραφίας δεδομένων. Η μεγάλη διαθεσιμότητα δεδομένων σε ψηφιακή μορφή καθιστά αναγκαία την ύπαρξη της δημοσιογραφίας δεδομένων. Ο δημοσιογράφος πρέπει να είναι σε θέση να βρίσκει, να προσαρμόζει, να οπτικοποιεί και να ερμηνεύει τα δεδομένα. Για να το επιτύχει αυτό πρέπει να έχει τις θεωρητικές βάσεις χρήσης δεδομένων αλλά και τις απαραίτητες τεχνικές δεξιότητες για τη δημιουργία οπτικοποιήσεων δεδομένων που θα ενσωματώνονται στα άρθρα του. Επίσης ένα άλλο θέμα που εξετάζει το μάθημα είναι η επαλήθευση του υλικού το οποίο βρίσκει ο δημοσιογράφος στο διαδίκτυο. 

Το μάθημα εξετάζει τις σχέσεις τις πολιτικής εξουσίας με τα ΜΜΕ. Έμφαση δίνεται στην κατανόηση της ιστορικής αλληλεξάρτησης μεταξύ του πολιτικού συστήματος με το ευρύτερο επικοινωνιακό περιβάλλον στην Ελλάδα του 20ου αιώνα. Θα αναλυθεί επίσης η μετάβαση των ΜΜΕ στην ψηφιακή εποχή και πως αυτή επιδρά στο ελληνικό κομματικό σύστημα. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων οι φοιτητές θα έχουν, επίσης, την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με ψηφιακά εργαλεία (λογισμικά, πλατφόρμες κτλ), με στόχο τη διαχείριση και αξιοποίηση δημοσιογραφικού περιεχομένου. Στο πλαίσιο αυτό θα παρατεθούν διαδικασίες σχετικά με την αναζήτηση και εντοπισμό πολιτικών ειδήσεων σε διάφορες μορφές απόδοσης (ήχος, εικόνα, βίντεο, κείμενο) από ποικίλες/ ετερόκλητες πηγές (τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, διαδικτυακές πηγές), ενώ παράλληλα, θα συζητηθούν τρόποι διερεύνησης της αξιοπιστίας και εγκυρότητας του εμπλεκόμενου ειδησεογραφικού περιεχομένου. Τέλος, θα πραγματοποιηθεί ιδιαίτερη νύξη στους τρόπους αξιοποίησης πολιτικών ειδήσεων από μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λόγω της εκτεταμένης χρησιμοποίησης και αποδοχής τους. 

Ξεκινώντας από την προφορικότητα και τη γραφή, περνώντας στην τυπογραφία, τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο, και καταλήγοντας στα πιό πρόσφατα ηλεκτρονικά και ψηφιακά μέσα, το μάθημα εξεταζει τις θεμελιακές κοινωνικές και πολιτισμικές επιπτώσεις που είχαν οι διαφορετικές μορφές και τεχνολογίες επικοινωνίας στις κοινωνικές δομές, θεσμούς και σχέσεις, καθώς και στις πολιτισμικές αξίες και πρακτικές. 

  • 1. Το αντικείμενο του πολιτιστικού μάνατζμεντ (τι είναι τα πολιτιστικά αγαθά και σε τι διαφέρουν από τα εμπορικά). Κλάδοι του πολιτισμού και τη τέχνης (ταξινόμηση). Τα χαρακτηριστικά των πολιτιστικών οργανισμών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών (ιδιοκτησιακό καθεστώς, μέγεθος, γεωγραφική περιοχή δράσης) και το περιβάλλον τους.
  • 2. Στόχοι και προγραμματισμός των πολιτιστικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών.
  • 3. Οργάνωση των δομών των πολιτιστικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών.
  • 4. Διοίκηση ανθρωπίνων πόρων στους πολιτιστικούς και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, μέρος πρώτο (στυλ ηγεσίας).
  • 5. Διοίκηση ανθρωπίνων πόρων στους πολιτιστικούς και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, μέρος δεύτερο (κίνητρα, αλλαγές και άλλα).
  • 6. Πηγές χρηματοδότησης των πολιτιστικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών
  • 7. Διαχείριση οικονομικών πόρων των πολιτιστικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών
  • 8. Οργάνωση της παραγωγής πολιτιστικών αγαθών και μη κερδοσκοπικών υπηρεσιών και η αλυσίδα αξίας
  • 9. Μάρκετινγκ και προβολή πολιτιστικών αγαθών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών
  • 10. Προσφορά και ζήτηση πολιτιστικών αγαθών και μη κερδοσκοπικών υπηρεσιών
  • 11. Η επίδραση των παραγόντων του μάκρο- περιβάλλοντος στην διαμόρφωση των στρατηγικών των πολιτιστικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών
  • 12. Η επίδραση παραγόντων του μίκρο- περιβάλλοντος στην διαμόρφωση των στρατηγικών των πολιτιστικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών
  • 13. Επιχειρηματικές στρατηγικές των πολιτιστικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών